fa 
è 
© 
I 
o 
fl 
fi 
§ 163. Praetermiffìs itaque filentie caeteris> quae 
fupereffent adhuc aperienda , animalis inconftantiae ca- 
p.uibus ad no nn attirali a perinde pertinentibus , polire» 
mum sdeamus , qticd in ciborum exceffii fftum tradunt «, 
Nihil ed profeto , quod homini & Brutis exitio magìs 
effe valeat, quam fi a perdendis hac de c auffa aut mi- 
mi end is naturalium fenfaticnum viribus non fcdulo ca« 
veatur. Nemine quippe Medicorum diffìrente ccmper- 
ta jam fatis experientia eli , multo plure$ extitiffe a 
conditis homìnibus ufque adhuc , quos crapula atque 
efFraenis cibi potufque ingluvies praecoci interim ab* 
liuterie , quam qui fuerint a muteis faeculis, jure ne 
an injuria, aliena vi aut armis interferii. Propterea 
Plinius animadvertere docet, Se fcìte admodum ipfe re- 
tur , plerofque generis Immani moibos non tam ab uni- 
formi efculentcrum copia , quam ab ipforum varia & 
multipli ci natura in ventrem fimul ingefta erui legi ti- 
ni e potuiffe. Ab efculentorum diverfi generis intempe- 
randa ortum ducere exillimavit Fernelius (a) cur toc 
infperatac apoplexiae contigcrint, cur tot perinde prae- 
maturae fene&utis incommoda jamdiu fuerint inter ho- 
mi nes multiplicata . Appofite cenfuit proinde Cornei. 
Celfus [b ) 9 multo majus iis cbvenire centra fanitatis 
aeconcmiam certiufque detrimcntum a calore , a frigo- 
re , a laboribus , aìiifque vitae humanae ponderibus, 
qui in cmne funt crapniarum genus effufl , quam qui- 
bus mente frogalis efì; Se caffigata ingluvies . Confala» 
tur 
(a) Patbemat. Lìh. L cap* 14. 
(b) Lìb. I. cap. 2. De Medichi* 
