•&*( 20 *>M$® 
:=^=$5:iS£) 
^ cernunrur, ipfa edam ex adverfis depravata© fanlratis 
4] momenti^ illa edam percipere dubio prccul ergi pere- 
ti riinr , quae nonnifi invito fenili, & voluntate ab anima 
' excipiuntur . 
§ s 86 . Ja m ergo iila repetamus, quae oradoni buie 
coronidem tribuant , & rebur extremmn concilienr. Quae 
fine conftands in animali corpore fanitatis leges , Se mu- 
oia *, unde fenfus jucundi vis ad animam pertingit 9 pau 
cis complexi fiuimus alibi, Se praeclare exhibuimus (§ 
SS®. 5 1 39 5 140- § , 4 I ' 5 H 2 * .5 > 43 * 5 i' 44 *) : Hifce 
vero quamptura adverfantur qu.ctquor liberi elucubra- 
tione aegritudintim principia definivimus (§ 157. § 45 9. 
§ 160. ^ idi» 5 § i^3» 5 164,) Quum itaque u- 
trique corpo rum fuorum immutationi Bruta ex natura© 
imperio fubdanruc , dubitare jure non pcfTumus , quin 
in ipfis ( quorum eft cura organizata hominum machina 
communi* vàfcnl&tum , fiuidorum , vrriamque animalium 
omnium ©economia (§ 145.) fenfus germani percepito 
prò diverfo eorundem ftatu efficiatur . Porro belluae, 
fi percipiant vim fenfus, ab eodem principio habere in 
fe debent ut Pendant , & fimul inrelligant ($ 147.5 * 4 $* 
§ 149- )i qued quidem ita ratio ne quemlibet urgere 
debet philofophum , ut non folum fateri Se prebare il- 
lud ccgatur, quod prefiae fermocinationi fuit alibi (§ 
152.) ccmmendatum , verum edam renuere non debet, 
cb re&um rationis nexum , illud ipfum intelligendi in 
Brutis principimi! tanquam fpiritale fpe&are , quod nul- 
la prorfus materia© concretione conftet , & a qualibet 
corporis ratione fit fegregatum. 
5 187. Huc demum noftrum fpe£hbac difputationìs 
con- 
/ 
