«^4,(230)4^ 
pigeclnrifiimae rationis du&u perveftigare contendunt . 
Caereros autem plercfque homìnes Commentariorum no- 
ftrorum ideo negligimus habere laùdatores , quod pu- 
blicae vel domefticae rei procurinone diftenti , vel aliis 
impliciti cux'is t aut ingenii tarditat® craflaque minerva 
impediti , aut molli demoni otiofaque fegnitie diffluen- 
tes liberaJes difciplipas > quibus ifta ccntinentuf , ne 
fummis quid e m labiis attigerunt; ex quo fit , ut neque 
fatis tam fubtiliter inveftigata percipiant , aut fi forte 
haec a philofophis audiant, optimorum quoque copia 
vetborum explicata , vel ftupidi baereant, vel temere 
perhorrefeant , horumque Au&ores de haerelis veluti cri- 
mine ad tribunal etiam accufare conentùr 0 ' 
§ 212, Iam ergo id genus hominibtis a difputatio' 
ne noftra remotis ad rem propofitam convertamur. E- 
nimvero , fi ut animis , ita oCulis totam fimul interne» 
rum fenfuum in Brinis oeconomiam intueri poflemus , 
nulla efiet profeto infatiabilior fpecies , nulla pulchrior 
adfpe&u, ut nulla eft ad rationem , crdinem, foller- 
tiam , celeritatem > aciemque praeftanticr • Nulla prò- 
pterea eft dicendi tanta vis tantaque copiai ut fatis 
eorum phantafiae vividam uberemque póteftatem , me- 
morile vim firmitatemque , & re&um in jiidiciis róbur 
eoufque exprimat, quoufque iners pene, & manca ha- 
bita ha&enus eft phiiofophorum eloquentia , qui prò 
iifdem in homine fenfibus explanandis tantopere labo» 
rarunt» quin illud feliciter praefliterint , quod rerum 
tramandarmi! difficultati apprime refponderet . 
§ 213. Aftamen quo minus ab infeitia fejungamur , 
& quae de hominum viribus traduntur litteris aeque 
bel- 
^^^s^=^sss:ss===!*aa=asso8=iaB:s«a<ì^i,@^e=^s 
