De Qi 
/ieneid, 8 . 
7.. Paneg» 
uadrupedibus Lib. I. 249 
i&am fi huu occafiom tempus fe jtibduxeY :* f : , itoAfinaria 
Numquarn pol indipijcet qnadrtgis albis poflea. Pgg^artga 
Vbi quadrigas albas vocat equos Veneris, qui erant albi & citi: vtfit fenfus: etiaroli currum Vc-f™ l q uitm 
neris ab alitibus vecftum , & per hoc fumma celeritatis, conicenderet , & fequi vellet iam amif- 
fam occafionem,uunquam eam confeq neretur. In eodem fenfn Virgilius: 
Haud procul inde cita Metium in diutrfa quadrign 
JDifiulerant, 
Item Claudianus: 
Velnt ordine rupto 
Cum procul in fana veherent Phaetonta quadnga, , Eam pro 
Accipiuntur autem equi pro ipfisquadrigis,qudd hisiun&i celeriori curfu feratur, illi videlicet, q , ia ^ r ^ atu 
qui in facris certaminibus currunt : Mentio eft apud Columellam: Vnde ficrorum certaminum 1 * 
(inquit) ftudiojipermcifsimarum quadrigarum femina diligenti ohferuatione custodiunt &fpem futurarum c 
victoriarum concipiunt propagat a' [obole genero (i armenti. Hinc nauibus at fp quadrigis dixit Horatius, 
alij citis quadrigis , alij Ionis quadrigis pro fummo ftudio, fummaque feftinatione: fed de his 
\ quadrigisequifque poftea. Quod vero ad inuentionem quadriga fpe&at, Cicero Mineruam Lib. 5. de 
feribie quadrigarum inuentricem ferri. Ait itaque Eufebius libro temporum Erichthonium pri- mt . deov , 
mum quadrigas iunxifte ,jed in Gracia tantum: nam apud gentes alias iamtum fuiffe, cer- Quadrigae 
tilfimusprobari argumentis poflfe tradit Rhodiginus^ & apud Indorum legimus, Cifternem Si- ruinuenuo. 
cyonum equos quadrigarum medios , eofque Ungulos ex vtraq? parte Emplici vinculo primum 3,^.7, 
applicuifle. Quia verdquadriga quatuor iondorum equorumeft, eleganter a Gracis ™ 1 pi**ov 
appellatur, St qui ea vehuntur, & Vilp&pov Eue ritpupo» «p/**, Eue aiipcapw 
o^o^quafi quadriiugus currus, id eft, in quo quatuor equi iun&ifunt , ab aetpa EgniEcante 
gtsjyvid/^vt ait Euftathius.-quamuis Varinus dictum velit m *pd otpyipitaj >&} t]p,uo<drctj rm, durti. 
Ita &quadriiugum currum vocauit Virgilius: Equos ve r o fimiliter wp*'op«« ducant, nr paopoi , 
inquiunt Varinus & HefychiuSjtfeVtfapi^ £»1 da Tixpfwa faifayaivot: Latini quadriiugos Eue 
quadriiuges: Ouidius: 
Tritum que relinquunt Metam . 2, 
Quadriiuges fpatium y nec quo prius , ordine currnn t. Equorum 
d curribus 
^ Quadriiuges in equos , aduerfaque pedi ora tendis . nomina, 
Sic&feiugesdicimus,triiuges,&biiuges,atriga&biga , Seiuges vero proprie dhftum currum 
non habent. Biiuges fiuebiiugos bigarios, etiam dicunt. Liuius edam bigatos , Homerus «Pi£V> fc. 
Hos in Hetruria dextrarios vocari Hermolaus teftatur. TpTfrvXov dpcia. currus eft a tribus equis 
tragus, iizavcehot equi qui currum fex equorum ducunt. Zygios dicimus , qui iugntn fubsunt, 
pareoros qui latera ftipam: t>*o$yisi quacumque iumentamam Zsvyos id eft iugum vocari po- 
teft tefte Polluce, quicquid iun&umeft, etiarofi ex tribus aut quatuor iumentis fuerit. Latini 
poetae tamen iugales ablolutede equisdicunt. Callimachus Jwydvidas /97»$ Plinius fu bi li- 
ges carpento equas.Quatuor equos Scholia Homeri duas bigas & quadrigamintei^retanturded 
quadriga currus vocatur plenus St perfectus, biga non plenus. Bigam Graci trwapid* vocant, vt s *g a quid, 
conftat ex hoc Hefychij: lmoopk \ dpuae dnr&Xov , 1% AL ‘ltarnm x yi croicydt, dud: . Synoiis in- 
quit interpres Ariftophanis in Nebulis, citante Cadio, eft currus non plenus, fed ex duobus iun- 
dis equis, quem nuncj<Lpp0» vocamus, quanquam eo proprie dicitur nomine in curru pars ,vbi 
cum parabate verfatur auriga, vnde etiam inclinatur quali JWpoYos, id eft duos ferens, vt author 
eftEuftathius. Idem Cadius fynorida fuifte ait bigam e duobus equis non pullis fed adultis., 
*quanquampoft e pullis quoque ( inquit) iundta eft. Aitque inueniftefe apud Ariftotelem in li- Synoris, 
bro de mundo,etiam in bello vfos fynonde.Scribitur aliter per §. fyDuipk & dicitur etiam de alijs 
animantibus, Equidem apud Heliodorum legimus, vaopat %on>pk 3 St alibi fio£f 9 pro dyade 
Empliciter, St Varinus %01’cap'tda , inquit , (pyltu , Jtupuog fV/ ri/uidranv 3 «I* dvo T&yrav 
Hefychius addic , dp*us ydp b/utovoc , quafi etymologiam vel compofitionis rationem affe- 
rens: ceterum a inulis dici nequaquam videtur. Rheda vocabulum Gallicum , genus ^y jC( j a 
erat kuiculi currus: Erat & petoritum Gallicum , vt docemur a Quintiliano : Plurima (inquit) 
Gallica valuerunt , vt rheda & petoritum . Et rurfus : Cum Jit epi prapo/itio Graea , rheda Gallicum Petoritum 
nec Grxcus tamen , nec Gallus viitur compofito : Romani fuum ex vtroque fecerunt. Cum Rhedis no- ^ 
ftroscocchiosEuecarocciasfirnilitudinemhabereinquiunt. Hoctamen interefte volunt, quod 
noftro ternpore equis vtamur , cum veterum rheda’ a mulis fere traherentur, vt apud Gracos aL/ji- 
nx nam rhedarium equum ( vcGrapaldus vocat) apud veteres non inuenias , vt mulum rhe- 
darium. Varro ; Celertnsvoiuktate Hortenjy ex equtli educere rhedarios } ve tibi haberes mulos , quam 
e pifcina 
Virgilius: 
