2Q6 
Vlyfsis Aldrouands 
Cdrganus* 
pretatur Germanice cinhafpel, quo nomine Belga? intelligunt diuerfiffiraum quidem muliebre I 
inftrumetum, fed quo tamen fila iua ex fufo recolligunt. A Germanica ea voce detorta eft nafpa 
noftris vfitatum mulierculis inftrumentum fucula?non abfimile. Eft & ergata machina tra&oria, 
fed hoc a fucula differens, quod axis eft re&us. Ve&ibus etiam vt focula verfatur, non id quidem 
brachiorum du&u,fed obnitentibus & ambientibus vedtiarijs. Gulielmus Philander Italis arga- 
num vocari feribit. Eft pmerea oVo« eodem Polluce tefte vnitas in cubis, vel telferis (vt canit 
t Midas . in talis) qua? etiam cubus dicebatur eodem nomine quo integra ipfa teffera :& eo fenfu creditur 
accipi in prouerbio , » «§, « rpds zi/Sot, hoc eft, vel maxtma y vel minima fumma . Miretur 
autexn non immerito aliquis per iocum in ijfdem Midam , cui auricula afinina?, feliciilimum fuif- 
fe i a dium , cum oros fme afinus ipfe fuerit infeliciflimus. Eft & vafis genus ovoc Ariftotelicis inter 
Mola infe- exemplafhomonymia?. Querendum an fic i figura didlum, vt orcham volunt a bella marina. Ad- 
rtor% lra?c oHfzoe Varino , ferra eft fabrilis.Apud Pollucem inter alia fignificata^», etiam legimus in- 
Ld\ i. de fer iorem dici molam a tarditate ceffationeve, qua? ajfinapropria. eft, appellatam. In qua fignifica- 
£xpe. Cyri . tione vfurpauit quoque alicubi Xenophon , populos quofdam memorans, qui non alia vidlitant 
induftria vel arte quam fodiendis idh oro/ c, hoc eft lapidibus ijs, qui ad fabricandos idonei 
funt . Et infacris noftrorum literis, vbi Vulgata interpretatio habet, opus efie, vt mola afinaria j 
fnfpendaturacoIlo,oVatanriimapudGra?cosIegi Pierius Valerianus ait • Apud Mattha?umta* 
t® 2 2 * me n , vbi dicitur: Jdjifiojfendent vnum de pufillis iliis qui in me credunt , praHitent ei (u (pendi mo- 
lam af nanam a collo eius , ac demergi in profundum maris : Grarce eft uucqc, o%/& o'e , id eft mohu^ 
afinaria , fed idem eft ,& Latini afinum eundem lapidem dicunt, vt ex Catullo difeimus , ctuu 
fuper Aemilio quodam impuriffimo dicit. 
Et non pujl ; nc traditu , atque afno f 
vbi quidam erudituli legunt atque afinus, qui & ipfe molam priftinumque circumagu.Reperitur 
A*iVa */t vero etiam afella pro parte corporis, ala fcilicet aut axilla, vnde illud in facris : Ablcondit piger 
na ditia * uianum fub afella : fic a qualo quafillum dicimus. Sunt denique a fini ( ofc<)dito dua ftelbr in— a 
Prmer i a % no caocr > parua? , vnde Plinius afellos vocat . Nubecula inter eas exiguum fpatium obtinet, 
& z6 quod pradepe vocatur. De ijs piura in fabulofis. Nunc fi qua? funt alia fynonima,profequemur. 
Lib j 8 Vt ab afina afella, ab afino afelius diminutiua iunt apud Latinos, ira ab om , dmpiov y dvidto\ & 
Stella afm apud Gracos. Cyrenenfes afinum $p/aor vocitant, vt Hefychius teftatur, & alias barba- 
g • “ rum etiam exponit: apparet autem ab improbitate fic vocari. Sunt enim eidem 0pm/quoquc__* 
* ' wowpoi , id eft , mali aut improbi, vt hinc fortaf&s nos vulgo bricones dicamus fumma? improbi- r ; 
tatis homines , qui vfum vxoruni fuarumfponte, voluntarieqj alijs concedunt, quamuis capros, 
quorum illud proprium eife fertur , hriccos fiue bricones vulgo nuncupemus . BxzraAc v Suidas 
• i • • i _ i a _ r n i : » . . . ■ a -t .. . iv C 
interpretatur o’> o'v , in hoc loco Ariftophanis : &t*n A/ar/s r I utmv f/s » vpk hotyr damip 
B ssnrcthos» (Sanatu , tpmr.f at da tf%tv . Cui loco fuhiungit & hunc Hipponactis , Aaj&tit p* 7 ciudnov y 
t oQSahfto* . Poftis bouis modo ftupidum etiam interpretari , vt 0dp0apovi 
alias @d-z 8 a*Q 4 fignificare videtur magnum Juratorem i quamuis Hefychius generalius 
exponat ftya , id eft , magnum 
iq xurer, id e it ruditor pro afino quidem fimpliciter vfurpatur 
a Nicandro, feci epitheton potius, quam fynonimum eft : ficut& a nimia vocis ab- 
furditate, quafi grande rudens. Qui equas fuxerint, hippothelas vocari in equihiftoria didfurn 
eft. rpcaSdin eidem Hefychioeft <tjvpd ypni/t , , vetula emarcida : fed addit a quibufdam expo- 
ni wihqcit oror, id eft , vetulam afinam. Hefychio eft o En?™ id eft , afella , Sc om . 
Vero Suidie & Euftathio afinus : fic Antbologia? epigram. N tv tufiuxic, zdfdwat; byfutm > « 9 
Canthos* anontnfmi j Et rurfus : hV «p '« tuj xdidcectd <tu A w %aMmi n neu l& A», vbi tamen per »«#<&«• 
va$ videntur generaliter fignificari iumenta,vt dicat iumenta non minus obnoxia effe fortuna? 
fecunda &aduerfte quam homines. Hinc cantharo fcaraba^o nomen, qui ex afioi fimo fobolem 
Ebi parat: Hermolaus Canthones vocari ait a clitellis , quas (inquit) cantheiia vocant : ied & 
gVop , & zavS-vAicv fine ad iedione afinum pra.’grandem exponunt , & fimpliciter afinimi» 
Suidas poftquam dixiffet zxf&itAiof efle 6 \q* utyctv , id eft afinum magnum, adducit hunc locum 
yJe expe. Xenophontis vbi de Phoenicibus loquitur dn ano a*a xofuvsca, do r&tp 
avot Male autem & a Schbliafte Ariftophanis affertur in Vefpis , exponendo ***$»- 
toots anominatiuo vavdnfa * , qua? funt ciitella? , qui etiam error in vulgatis iexieis rennerur , in 
quibus tamen annotatur etiam effe onera, almorum. Locus Ariftophanis eft* Mi 
Ai fer ddr’ dw dwado&cu (SdXouctj To % f ofor dyco v a r olat i oTc x.ttp&ri*4Qi$ . Dici verd xa*$n Mf 
fine additione afinum manifefto liquet ex hoc Luciani : dS) JA vtm a 9 ^o duaonos ilw Mq*iIw 9 
MQottipct j&ot9 xavShhtos cov . afina eft, & talus quoque ; K<Moj tefte Hefychio ovas & 
Ttpdhos a Cyprijs dicitur, id eft cicada matura. Sed & nMc ?s eidem eft et6os rpi%a palos 
, St Pollux ait tithw k&nfos ppdua efle; Doribuique diXEov vocari v otop , indicans 
’ Aiov 
Ei 
CilU. 
