De Quadrupedibus Lib. I. 
333 
PROVERBIA. 
7 . ..... - ' , • .■ ■! ■ i i . . 
O N O 2 «rapa K Cum&os. Competit in eos , qui eum flnt inepti rid icu* Afinusapud 
lique, tamen apud ignotos ipfa nouitate habentur in pretio : aut in eos, quibus honos Cumaos* 
aliquis prater meritum additus a fortuna, tumorem,^ infolentiam, ita vt fere fit, con- 
ciliati id quod eleganter notat Demofthenes QJynthiacarum orationum prima: Felicitas eni 
& rerum fucceftus, quod contigerit immerenti (tuitis vefania: caufam praebere folet: cui congruit 
illud ex Aefchylo citatum: B' (Sapbtpopsm 1 aihpcenoi toro^fip dtppov ,id eft : Graue pondus amens re* 
busvtens prcfperisfXid,tin\x\ eft prouerbium ab afino,quiapud Cumanos cum pellem mortui leo- 
nis inueniflet, fe pro leone geftit,mox cognitus rifum protulit,vt fupra didtum eft. Autronius At?» 
##/tefteSuida dicitur de magnis, & ignauis,quodapud Antronios per magni effentaftni.Afinus Afinus An* 
Aegyptius vero etiam dicitur in contemptibiles , defpicariflimofqj homines . Odifte enim id ani- tromus, 
| mal Aegyptios diximus, non propter imperitiam, & ineptias tantum, &contumehofam eius na- Afinus Ac- 
tuum , verum propter colorem etiam cx aibo nigroque confucatum , quem a deorum facrificijs oyptms. 
alienum abominabantur. Erat ergo apud cosmos , vt afinum ludibrijs omnibus incederent, 
luto celpitibufque paflim impetitum contis etiam ftimularent , quaque fi locus offerret opor- 
tuuus , pisecipitern agerent . O Aopa/ fubaudi cttpairis , id eft afinus fi %aufcu Itator , Vu \- Afinus ad 
g d autem dici folet , Afinus ad lyram , in eos , qui propter imperitiam nullo funt iudicio , craf* lyram» 
Efque auribus . Hunc titulum prouerbialem M. Varro fityra? lua? cuidam indidit . Eiuldem — j 
apud Gellium extant harc verba e fatyra , cui titulus , Teftamentum : Si quis mihi filius vnus, 
piurefue in decem mentibus gignuntur; Cierunt cvoi Aopcts , id eft , afini ad lyram , ex haredes funto, 
0’Vauc AypaJ appellat indociles bonarum artium, atque intradabiles.D. Hieronymus ad Marce 1- 
larn: Quos ego cum poftew meo iure contemnere , fimo quippe lyra fuperflue canit , tamen ne nos fuper - 
bt&i vt facere [olent , arguant . Et idem aduerfus Vigilantium : fifiamquam fluite faitam , magiftro 
eundorum magiflres quarere , & et modum imponere , qui loqui nefit, & tacere nonpotell . V erum efl 
illud apud Gracos prouerbium , O ’Voc Aypar.Lucianus de his,quimcrcede feruiunt. A ya p aondv <p*- 
(it Avpa nCi 6Vto,id'eft,^»/W. enim commertij,quod dtcilolet,a(ino cum fi a? Idem aduerfus indodum, 
' opoc, Adpa{ ahtfeftc, tuvtov ia «,id eft, led afinus lyram audis ,■ auriculas monens. V nde & hoc patfto Afinus au» 
effertur adagium: oVeft id diae *<vav 3 id eft , afinus auriculas monens ■ Rurfum ad hunc modumj ivco rlcu i as 
vlc, \ A $ye uo&op csh ia cora « xttei , id eft , afmo quidem narrabat fabulam , at lite auriculas mouebatf ue # Sm 
in eos, qui cum nihil intelligant, tamen perinde qua fi nihil non intelligant, ita nutibus alludunt, 
& arrident dicentibus.Galenus,lib. 2.de different.pulf. A a hac fenex quidem ille j velu: afinus qua * 
jiebat auriculas ■, opinamur , quod non affentiretur. Eft autem aftno naturale, vt diximus, fubinde^jf 
mouere auriculas, velati figaificanti fe iarn inteliigere,cum nihil etiam audierit . Aliquando re* 
ferunt ad afinum non aufcultancem lyram , fed ipfum canere conantem ; Lucianus : u a a.? a 
c&Qtzv udntcai d(3po$ fleAw, ovos doioAopifau tpnof id eft, maxime fi quando canit, c nptt f fclh uus,rfi 
lepidus videri, afinus, vt aiunt, ipfc lyra canens .Idem in Pfcudolegifta: Cata <JV ri m Aoyx y tsvdt> m» 
OapUfeiv n&pfi ttnv opat y id eft, Iuxta hoc ipfum, quod vulgo dtcijolet, aiinum confpiciens , ctib ira ca- 
nere lentantem. Citatur & hrc verficulus : 
Oho{ Afpcec tiaisffi jfjfy ffa A mfyos i fe/ id eft, Afinus lyram auf : ultauit , & porcus tubam. ^ 
Redte rorquebitur in eos , qui indecore teneant artificium , cuius funt imperiti , St a quo natura 
y abhorrent . Feftiuiter inuertitadagiuni btratonicusapud Athenarum : Erat Cleon quifpiam,cui 
nomen inditum boui: is cum fcite ca neret voce, catei iim lyra non perinde vterecur,5tratonicus 
vbi canentem audiffet: Olim(inquit)afinus ad lyram didfus,nunc vero bos ad lyram.Germunum Bosadlyra* 
quoquehuic adagio eft, O\os <&poc auAA id eft, afinus ad tibiam, djcendum,fimiliter, vbi quis ea Ajmns ad 
qu^e fcite dicuntur, nec animaduertit , nec intelligit, nec laudat . bunt enim animantia quardam n fr uma 
quibus nonnullis mufices fenfus in eife videtur, vt equis, auibus/erpentibus. Afinum vero milii 
mouetcantus. Vtrique adagio non admodum abfitnik eff illud Horatij . , 
Scriptores autem narrare putaret fiello 
jFabelUmfurdof\do.b!t ftupido, quiq;nulliunex ea re fefum perciperet.GaIen.lib.3.de facult.natur. 
Reltquisvero tam mutile fuerit /criptUy qua fi quis alino narret fabulam. Afinu fub xr^no curi ere do- 
ces,hoc eft doces indocilema equus ad cursu idoneus, afinus ad equeftre cursu inutilis. Horatius, jgib.i. ad 
Infelix operam perdas, vt (i quis ai citum EpiUi 
In campum doceat parentem currere freno . 
Acron admonet proiierbia liter didtfi de afluo . Eft. autem diuerfum illi, quod in equo retulimus. 
