De Quadrupedibus Lib. I. 40 / 
multorum nauigatione in Indiam multarum etiam aliarum rerum cognitio dete&a eft. Vixque 
videas in hac noftra Italia principem, vt alios taceam, qui non vel integrum, vel truncum balucem 
pofftdeat. Nec dubitandum quoque, quin iam breui & ipfum animal ,etfiin locisdegat defertis 
&iniiijs , fimus cognofcituri: ideoque pro vero afferemus reucra iftiufmodi cornu haberi apud 
nos poffe, fi confideremus totpretiofiffima cornua , qua? nunc in principium thefauris afteruanturj 
de quibus tamen ex aliatis antea diftindtionibus ferendum eft iudicium, praecipue de fragmentis, 
necnon & de integris , quorum naturalis Immutata forma eft. Illud itaque in primis quod in cem- . 
pio D.DionyfijParifijsoftenditur, plane genuinum eft, & omnibus notis, qua?ab Aeliano, Pii- mc , 
nio& Ludouico Banhema recitantur, adamuffim refpondet. Afperum enim eft, vergit in nigre- ^ 
dinem more ceruini, (alij album effe dicunt,) longum eft quinque aut fex vlnas,re<ftum,verfu-<£ f/ww/MW * 
risfpirifue ad fummum vfque conuolutum. Similia eifunt qua? offenduntur Metis & Argentina 
in Germania, item quod apud Polonorum Regem eft, craffirudine inftgni. Argentinerftc qui- 
dam Germanus, qui id fe manibus fuis contraStaffe afierit , hominis tradit effe altitudine, craftitie 
quanta manu vna circundari queat, folidum» abfque vlla rima, ft exiguas illas ftriasexcipias, quae 
magnam ei vndique venuftatem conciliant, tanti ponderis , vt miret is, quomodo ab ipfo animali 
1 ferri queat , odorisomnis expers , colore eboris , quod vetuftate iam ad ftauum dedinauit. Qua? 
fi ita fe habeant , ne tantillum dubito,quin & hoc fit genuinum & omni exparte verum vnicorou, 
& ad hoc egete a eftecoferenda & exanimada. Illa vero qua? funt Venetijs iathcfauro diui Marci, 
etfifuperioribusaliasnon fintabfimi!ia,olim tamen heuigata funt,detra<ftaque eft exterior illo_^ 
qua 1 ab Aeliano aJijfqtie memoratur , cuticula , vt ft dicam , afpera cum fuisfpiris . Scribunt qui- 
dam Germani circaannum falutis 1 520. in margine Arula fluminis Heluetia? iuxta Brugam op- 
pidum, repertum fuiffe cornu , idque monocerotis effe ab illis creditum ; quod fane mihi minime y n i C ormt 
videtur; nam vt notas illas taceamus, quas a vero cornu ditfbrenteshabet,album enim effe inquirit, - n 
fed in fuperftciefubftauum, duos longum cubitos , nuliifque fpirarum verfuris , odoratum tum -*fl HU ioreper 
alias,tumaccenfum inftarmofchi fer e, cum natiuum cornu odoris faporifque ftt expers: nifidica-Q 
mus & hoc cornu ita mangonizatum aliquando fuifte. Ca?teriim imaginari omnino non poftunL-f, 
qui fieri potuerit, vt res tam pretiofa eo in flumine reperiretur, cum Indiam id animal mittere cer- 
' to certius ftt, a qua plurimis ca?lis Heluetia diftat. Si in lictore marino id fuiffet inuentum,iudica- 
re non erubefeerem , marina? cuiufdam fera? effe. Minus edam aftirmauerim, quod tradit Alber- 
tus Magnus, vidiffefe vnicornu craflitudinefefquidodrantis , longitudine vero decem pedum, fi- 
2 ne (piris, ca?tera ceruinoftmile. Tanta? enim longitudinis & craffitiei cornu : eaputque quod id 
ferre debet, ad animal pertinere videbuntur , quod magna? molis nauem aliquam adsequet ,tan- ynicornn 
tum abeft, vt elephanti afftmilari poftit , tantoque minus equo aut ceruo , quorum fere magnitu- Albent) 
do vero monoceroti tribuitur . Crediderim itaque illud cornu monftri potius cuiufdam marini memorat p i 
fuifte , qualibus Oceanus ille Germanicus abundare folet, qualia etiam nonnunquam in noftris n 0 n(fTege^ 
maribus,etft multo minoribus apparent: authoremque habeo Paulum Diaconum tempore D. n uinum % 
Gregor i j Papa’ per Tyberim qui cundla inundabat, balenam immenfa? molis per totam vrbem_» BaUna iu 
trepidante populo enatafte, tandemque extin&am fpedtaculo omnibus fuifte , cuius hodieque co- ^yben ito- 
fta in Ecclefia B. Virginis , cui a populo nomen eft, cuius fumma? eft admirationi, longa pedes mavt f am 
decem, crafta quantum longitudo requirit. Ex iftiufmodi itaque oflibusdiuerfa a fraudulentis lu- 
crique auidis hominibus confici verifimile eft s & nonnunquam etiam quadam ad cornuum ftmili- y ni cornu 
tudinem, qua? poftmodum ab ignaro vulgo pro vnicornibus accipiuntur: Poculurnque illud quod fuppofju- 
fuperioribus diebus Magno Hctruria? Duci Cofano donabat D Aluarius Mendecius Lufttanus, ac- tmm % 
ceptum a Narfinga’rege, non eft meo iudicio (di&um hoc efto cum bona illorum venia,) ex cornu 
monocerotis, neque is quoque id aufus fu it affirmare, fed potius ex eorum animalium cornu, qua? 
D modo ex Paulo Veneto dderibebamus ,& in Bafma&Macino Tartaris regionibus reperiri dixi- 
mus, magnitudine fere elephantis , nigra &imrounda, cornu in media fronte nigro, quo ibi tan- 
quam vero ac genuino vnicornu Vtuntur(vt aiunt) aduerfus venena « Poculi enim illius diame- 
trum erat quantum vix vtraque manus ambire poftet : color illi liuidus, plumbeufue «Scobfcurus: 
maculam habebatin fundo atram ,eratl^ue,minufque quam alia cornua denfum: fpurmm , 
autem efte didici manifeftiflime, ciim id cum veri & genuini, conferrem trunco, cuius videndi co- Vnicornu 
piam faciebat idem Screniftimus Dux. Cur modo hunc truncum genuini vnicornu efte mihi per- gemini tru 
fuaderem , impellebant nota?, quas omnes habebat cum ijs communes , qua? a Solino & Aeliano cusvbU 
enumerantur. Erat enim fubftantia denfa Sdolida , vniforme, album , quibufdam (piris conuo- 
lu tum ab imo ad fummum , vt videbatur vfque , craflitudine mali Aurantij , vt ex medio ipfo cor- 
nu exemptum efte ftt fufpicandum , quare & exiguam quoque habet cauitatem , qualem in omni 
genuino vnicornu efte indico. Vidi & alium truncum in Vaticano inter alia qua?] ibi afferuancur, 
rariora : nec non & alium apud Eminentifs. Cardio. Tridcncinum, Vterque crafliufcuius eft , bu- 
bali 
