De Quadrupedibus Lib. 
4 « 
pete fieret, interminatus eft aftutiim fe hominem extremo fupplicio affe&urum, vt alijs exemplo 
effet , quimandatis regijs fucum facere aufi effent . Hac regis afperitate tertius elephanti magiV 
fter,ctim nullam in cuneatione falutem intueretur, difcipulam belluam aggreditur, docet fe ma- 
leuolorum quorundam fraude fubornatum, qui & felicitati vtriufque inuiderenr, & regi optimo 
tnale obtemperantes effient* longeautem fecus fe rem habere, quam illi mentiti edent. Siquidem 
sion ad immania & effera loca profeCturi erant , fed ad vrbem orbis terrarum dominam, amoeno 
loco fitam,vbi rerum deliciarumque omnium,quotquot vel auidifllmi cuiufque cupiditate expeti 
poffent,copia ferti liflima redundaret.Ibreffe principem,cuitotus pene terrarum orbis adurgeret: 
apud quem is in delicijs habendus edet, & tanquatn Lufcinia? pullus, lautitiarum, blanditiarum- 
que afd uentia nutricandus: proinde bono animo edet, fecumque primo quoque tempore laetus & 
alacer nauem infcenderet, affuturos nauigationi deos,& curfum omnem incredibili felicitate pro- 
fecuturos. Ita Hannonem ab eodem magiftro in aliam fententiam dedu<ftum,vbi dgna data funt, Religio . 
vitra nauem confcendiffe , neque vlla vnquam imperia toto itinere detreCiaffe, Quod vero hifto- 'Ltb. 1 3 
ricus Dion pergere elephantes ad aquam perennem (wpls bJ&paMor) ait, Cadius confideran- 18. 
dirni relinquit, an Plinius u&vov exauthore aliquo ceu proprium nomen tranftulerit, qua vocc_^> 
1 deprauata Anulum librari; fcripferinr. Dignum, inquit, perpenfione , quod fcribit Plinius , ele- 
phantos in Mauritania? fakibus ad quendam amnem , cui nomen Anulo , mifefcente Luna no- 
na, defcendere, ibique fe purificantes aqua circumfpergi , At hiftoricus Dion pergere elephantes 
ait irpjj v/ap oW(h, id eft perennem aquam . Verba Plinij ha?c funt : Authores funt in M aurita* 
ftUf altibus ad quendam amnem , cui nomen eji Anulo ( alias Amiio) nitefcente Luna noua greges eo - 
rum defcendere ,tbiquefe purificantes folemniter aqua confpergt , atque ita falutato fydere tn (yluas 
teuertt , vitulorum fatigatos pr& fe ferentes . Sane Solinus , alias fimia Plinij n ulla vel Amili vel 
Anuli fadta mentione , Luna , inquit, gregatim amnes petunt, mox ajjperfi liquore , Solis exortum mo- 
tibus, quibus poffunt ,/alutant , deinde mf altus rcuertuntur. Hinc illud Sannazari: 
' Dimmi qual fera e di si mente h umana, 
Che sdnginocchi al raggio de la Luna ? 
E per purgarfi fcende a la fontana ? 
Verebar autem, ne illud pro Solis legendum edet Luna?, fed vtrumq; fydus ab elephantis venera- 
ri idem Plinius tradit. Religio illis , inquit, fjderum quoq * Sohfq\ ac Luna veneratio . Et Iuba quoq* Lib. de fo- 
referente Plutarcho fcribit elephantos dijs vota facere , ciim fe nemine docente mari ludrent , fo- ler. animal 
C lemque orientem adorent , probofeide manus loco furfum ereCta . Itaque etiam hoc animal dijs 
effecariflimum,vt Ptolomams Philopater teftatum fecit. Idem & Aelianus fcribit, qui praeterea ab 
interlunio recrefcente Luna, elephantos ait fe intellexiffe, quadam natura? recondita notione, ex 
fylua primum, vbi pafcuntur, ramos decerpere , eofque deinde fublimes ferre , tum vero ipfos ad 
Lunam fufpicere, ac leuiter mouere, tanquam fupplicationem quandam Luna? protendentes, eis 
■ Ipfa vt propitia exiftere velit. Adhoc Plinius afferit vifos effe, cum feffi funt aegritudine , quando 
videlicet & illas moles infeftant morbi , herbas fufpinos in colum iacere , veiuti tellure precibus 
alligata^aliasallegataQ^elianusautemid eos moribundos facere fcribit,eum etiam ad fe fermo- Lu j.r.49. 
nem permanaffeinquiens , elephantos ciun ex vulnere fiue id in bello , fiue in venatione accepe- 
rint, vicini funt ad moriendum, aut obuiam herbam, aut fortuito obieCium puluerem alleuantes, 
in colum fufpicere , eumque puluerem herbamue iacere , & fimul voce fua propria lamentari , & 
miferabiliter fupplicare, tanquam Deum ob ea, quo iniufte & indigne liuuuent, obtefiantes. At- 
tamen idem h6c in ogritudine aliqua facere, veriflmileeft. Sunt enimtefte Strabone multis mor- 
bis obnoxij elephantes , ijfque curatu prorfus difficilibus , & iuxtafcnfum humanum intelledfum 
habent, memoria pollent ,& fyderumfcruantreligionem & venerationem , vt Plinius ait : mui- 
D taque a jj a quoc i a a folertiam, indolem, docilitatemque cum homine communia habere ex ijs quo 
deinceps dicentur , patebit . Tantam autem huic belluo cum genere humatio focietatem , tam- 
que prope accedere ad hominis ingenium recentiores afferunt, vt Cicero, inquiunt, non vereatur Scciaas c ~ 
affirmare, non paruam nationem hominum fcnfu ac ingeniq effe multo inferiorem . Ego quidem g enere 
hoc apud Ciceronem non reperio. Dicit tamen elephanto belluarum nullam prudentionem effe, ma/j ^ 
quamuis figura nulla fit vaftior , Et alias nos ait elephantorum acutiffimis ienfibus ad vtilitatem ^ ^ 
noffram abuti. Teftatur vero etiam Vartomannus fe quofdam vidiffe elephantos, qui prudcntio- uina ^ 
res libi videbantur, quam quibufdam in locis homines. Multa in primis de miro belluo ingenip 
Piinius:Non foiiimenim omnium quadrupedum fubtilitatem animi procipua illis perhiberi feri- i^g^ium. 
bit, fed alias etiam animal effe ait proximum humanis fenfibus : quippe intellectum illis effe pa- 
trijVermonis , imperiorum obedientiam , officiorumque qu^ didicere memoriam : amoris & 
glorhe voluptatem; imo vero etiam qua? in homine rara, probitatem , prudentiam , aqu itate 
Sed & Ariftoteles elephantos fcnfu plurimum valere afleuerat , & reliqua fagacitate ingenij ex - 
