Ν 
Mufii Metallici Lib. IV. βςγ 
DESCRIPTIO. ET NATVRA. 
Ο N debet Pumex, authore Galeno, inter metallica recenferi, neq; inter ter- 
ras, neq; reduci ad quid piam marinum, neq; etiam ad la pides, quia non con- 
cedent efie lapides, ciim omne genus Iapidum in aqua locatum demergatm,& 
Pumices aqua? innatent , hac de cauia ad genus lapioum non erunt referendi · Hanc 
difficultatem poterimus foluere, afferentes Pumicem integrum, propter meatui, qui 
funt aeris receptacula,aquisinnatare,tamen redadus in puluereiti, inflar aliorum la- 
fidu, demergetur. Deinde quamuis Pumices,ob iniignem raritate, qua prole o a na- 
tura lapidum degenerant, aquie iupernatent, & lapides nuncupari nequeant; attamen 
duritiafuajapides reuera vocantur. Cauterum ex quanam materia originem ducant, 
varia? Authorum fuerunt opiniones. Alij Pumices ex terra confla· e, & inueniri in fodi- 
nis Aluminis, & Sulphuris exiflimarunt. Alij in lictore maris, ex Perorali arena inte- 
grari putarunt, alij, quorum opinio exploditur, maris ipumam effe crediderunt . Ve- 
rum Pumex nil aliud eil, quam fputna qua?dam,& fex lapidum liquefadorum, quem- 
admodum fcoriaefl excremetum metallorum, idcirco ceteris lapidibus leuior exiflit 
& meatibus multis refertus, vnde ri molum Pumicem Claudianus appellauit. , 
Pumicis igitur fubftantia eil admodum rara, atq; arida , vt iure merito «yovos dici Qualis 
poffit. Quamobrem Virgilius de eo, in Aetna, fic cecinit. * * 
C ater a m at enes, quacumq',e(tfiruhs igni 
Vtfemel accenfa e fi, moritur , nec restat tn illa 
Jfgtod repetas, tantum cinis , & fine femine terra eil, 
^Plinius Pumicem candidu,& minime ponderofum probabat, necnon aridu,&fpon- 
giofum ,& eum , qui facile teri poffit t . Ha?c aurem omnia ex Diofcoride tranfcripfit, 
qui tamen hoc addidit. Pumices etiam fciffiles efie eligendos , quorum fe(5lione non- 
nullos inhorrefeere Anfloteles fcripfit. 
Materi lj> 
pumicis 
DIFFERENTIS. 
Secl·, 3 . 
Embl. 
V ARIETAS Pumicum fumitur a colore, pondere,mollitie,& duritie. Color 
in quibufdam eil albus, quos Plinius , atq; Dioicorides elegerunt. In ali js 
cinereus color obferuatur, qui mediu locum obtinent. In alijs eil niger , ve- 
3uti efl Pumex Aetneus,'tefle Theopbraflo, qui cu niger fit, nihil aliud quam aduflio- 
nem fignificat; quandoquidem fi rurfus torreatur, totus, ad inflar carbonis, in cineres 
dilabiturjde hoc Virgilius,indEtna fic cecinit. 
Sed genus hoc lapi ais, certifsima figna caloris, 
Jduod nullas adiunxit epes, Unguit ignis. 
Rurfus Pumicum alij funt leniores, ali j grauiores,qua!es funt plertimqmigrhquem- 
admodum aibi,& cinerei leuiores. Quamquam tamen omnes Ieues,& rari fint propter 
varios meatus , qpi aerem in fe continent . Deinde alij funt molles , manibufq; in are- 
nam facile teruntur, qualesTheophraflus in Syroreperiri tradidit. Alij plerumq; funt 
> femper afperi, quorum vius eil maximus, vt inferius demonftrabimus. 
Encellius monimentis mandauit fe inuenifie circa flumina Germania?, & praecipue 
ad Albio, 6c ad Promontoria illa vetera Marchia? , lapides pallidos , raros , ipongio- 
fos, & Pumici fimiles, fed adhuc graues, quoscredidit effie prima Pumicis rudimenta, . . 
& Pumices nondum calore excodlos ,quinim o prodidit fe igne periculum feci fle , an f muts 
eorum pondus diminueretur, & aliquantulum diminutum effe obferuauit. rudimenta. 
lam Pumices a nobis vilos recenfebimus . Primo fpedlauimus Pumicem album , le- 
nem, fpongiofum, mollem, non multis foraminibus refertum, & aliquantifper radian- 
tem . Deinde vidimus marinum lapideum perforatum , figura cerebri , & Paretonium 
amplantem , colore pallido . Rurfus cinereum figura filicis , valde lenem, nullis fere 
meatibus refertum . Item confpicati fumus cinereum ,leuem, valde afperum,fapore 
fa 1 io, atq; acri prarditum. Iterum habuimus alium colore vario, maiori ex parte nigri- 
cantem, & aliquantulum rubefeentem .Tandem alium fubcinereum, partim etia 
album, multis foraminibus plenum. 
LO» 
Nnn 
