PROOEMIUM. 
Rus exstitisse, in iisque viros praestantissimos , qui 
magna cum improbatione incursarunt arbitrariam et 
temerariam quandam rationem, qua usi sunt nonnulli 
in rebus naturalibus nove denominandis. Cui equidem 
reprehensioni libenter subscribam, dummodo isti tan- 
tum in eam incurrant, qui in tali re id solum agant, 
ut sibi vanum quendam candorem ac eruditionis colo- 
rem circumdent, non ut unamquamque rem nomine 
quocpie apto et digno donent, eique, qui genus vel spe- 
ciem nondum sibi notam velit noscere, cognomine cum 
re consentaneo opem praebeant, qua adjutus facilius 
possit invenire quod quaerat. Hujusmodi levamen po- 
tissimum, ubi genus quoddam nimis multas continet 
species, desiderandum erit et necessarium. Tum enim 
sciscitantis animus quasi una, eaque perquam eminenti, 
nota duce velocius eo pervenit, ut reperiat descriptio- 
nem , quae respondeat rei naturali quam cognoscere 
cupiat, citiusque pergere possit in utraque invicem 
comparanda. Fortissima tamen, qua me defendere vi- 
dear, ratio haec est, quod maximum veritatis studium, 
etiam in rebus minus gravibus, debemus naturae ; ne- 
que quicquam adversus hanc rationem valet opinio 
istorum, qui omne novatum nomen rejicere conantur, 
quod illa usitata cognomina, quamvis haud apta, trita 
tamen et omnibus nota , ideoque magis commoda esse 
dicant. Certe non licet in scientiis et literis inertem 
esse et commoditatis amantem, neque res indigna litera- 
rum literatorum commodo excusari potest. Unumquod- 
que in scientiis et literis vocabulum oportet notionem 
arctam et claram contineat et praebeat; neque facile 
quicquam invenias, quod tantum damnum afferat scien- 
tiis, quantum notiones fluctuantes et minus perspicuae; 
quas tamen talibus nominibus, rei minime convenien- 
tibus , nasci et augeri necesse est. Haud igitur fieri 
potest, ut istis vocabulis ejiciendis confusio , id quod 
multi putant, oriatur, imo facile patet, clariorem inde 
naturaeque magis accommodatam acquiri notitiam. 
