PROOEMIUM. 
me cum sentiat, ac quae modo dixerim, liis omnibus sub» 
scribat j certe non improbabit, quod tantopere succen- 
seam, adeo indigne a quibusdam tractari scientiam no» 
stram. Sciet enim, qui tali amore naturam sectetur 
quali ego, non posse eum, quin iracundius grassetur 
in omnes, qui sive malignitate sive stupore ducti id 
agant, ut almae naturae pulchritudinem et majestatem 
dejiciant, et sordibus suis inquinent. 
Haec sentiens et tanto naturae penitus cognoscen- 
dae ardore quod equidem adierim tum musea ista, tum 
ipsum hoc opus conscribendum , nihil hac re ego mihi 
conciliare cupio judicum animos, ut forte magis mihi 
faveant et majori benevolentia spectent hunc meum 
librum. Imo hac ipsa de causa, quod nil aliud hoc 
negotio assecuturus eram, quam id, ut scientia tam in 
me quam in aliis augeretur : nil aliud quoque spero et 
desidero , quam ut mihi, si quid in sententiis meis et 
comparationibus minus verum protulerim, obtingat non 
arbitri indulgentis venia, sed severi judicis vitupe- 
rium et emendatio rationibus firmata, quae nonnisi a 
viris, qui propria opera, propriaque contemplatione 
naturam intueri et noscere studuerunt, proferri potest 5 
hi enim soli noverunt, quanta difficultate nonnunquam 
consequentiae colligantur ex solis animalium cadaveri- 
bus, nulla de vivorum moribus ac de diversis pro sin- 
gulis vitae stadiis rationibus licita comparatione. 
Quaenam ergo peccaverim , quos protulerim errores, 
jam dijudicent avium solertes et experti scrutatores, 
naturalibus argumentis nixi, non doctorum umbrati- 
lium doctrina, compilationi tantum et conjecturis con- 
fisa. Quare opus hoc naturae scrutatoribus trado mi- 
nime trepido et demisso animo, imo magno gaudio mag- 
naque cum fiducia 3 quidquid enim in eo vituperatum 
fuerit, non poterit quin scientiae augmentum ferat, 
mihi institutionem novamque cognitionem quam maxi- 
me exoptatam, ac libentissimo et gratissimo animo ex- 
ceptam. Tali ratione id quoque forte poterit evenire, 
