PROOEMIUM. 
Cujusmodi abusus et petulantia, literarum ingens 
dedecus, nullam fere naturalium scientiarum partem 
foediore spurcitia unquam commaculaverit infecerit- 
que, quam ipsam Animalium historiam, in qua nunc 
quoque, id quod potissimum affligere ac animo deji- 
cere possit omnes bene de hac re sentientes, maxima 
procacitate ac ampliore etiam frequentia haec vitia 
grassantur. Sunt enim qui ridicula sui fiducia obcae- 
cati, cum noverint quomodo nominetur scarabaeus ali- 
quis, sive didicerint, qua ratione describatur haec illa 
avis, hoc se titulo merito putent nomen gerere pOsse 
Zoologiae incumbentis, quique hac temera fiducia in- 
ducti, ut, quae se nosse confidunt, in vulgus emittant, 
non se ipsos modo talibus scriptis , verum inter homi- 
nes sanos quidem, hujus tamen rei haud peritos, ipsam 
quoque scientiam ridiculo et contemtui faciant. Is ho- 
die scientiae naturalium rerum est ambitus, ut jam non, 
si quis animalis adhuc ignoti exuvias tantum proferat 
atque describat, is aliquid ideo profecisse videatur in 
scientiae nostrae literis ; quod tamen videntur opinari 
isti illiterati, qui tanti momenti esse existimant has nu- 
gas, quarum adeptio et possessio nullius pretii digna 
est, nisi ei qui novi tantum curiositate ductus, pusillo 
animo praeditus, omnia quae occurrant mentis expers 
congregat, et cujus oculi vetustiorum rerum consuetu- 
dine obtusi novum semper pabulum quaerunt, quo uni- 
co delectari potest. Magni quoque tales res aestiment 
naturalium rerum mercatores, qui lucro inhiantes his 
minutis illechbris utuntur, quo certius istos impruden- 
tes et pueriles erutores aliiciant, ut magno pretio emant, 
quae viro literato, et revera naturae scrutatori nihili 
valeant, nisi novum illis suppeditetur membrum, quo 
in continua et infinita rerum serie locus adhuc vacuus 
expleatur et sic ad ipsuni rerum ordinem quasi perfi- 
ciendum et plane noscendum aliquid afferatur ; quod 
tamen erui non potest nisi tale animal altiore sensu, 
non oculis tantum perspexeris. 
