PROOEMIUM. 
Multorum jam annorum per spatium in intimo animo 
movebar desiderio , ut investigandi atque perspiciendi 
rerum naturam causa liceret mihi latiorem copiam re- 
rum naturalium meis ipsius oculis spectare, earumque 
notionem menti imprimere. Peperit et contraxit illud 
desiderium non minorem fere cupidinem visendi atque 
noscendi viros egregios, qui tali ingenio praediti conati 
sint almam rerum naturam nobis aperire atque depin- 
gere pro infinita ejus majestate, miroque successu effe- 
cerint, ut vera ejus species veluti pictoris doctissimi 
ope ante oculos nostros surgeret omni varietate ac co- 
pia induta, qua revera praedita apparet omnibus qui 
ei perscrutandae operam dant, ac ingenii et industriae 
auxiliis ad familiaritatem quandam ejus pervenerunt. 
Quibus viris visendis non mediocrem milii rediturum 
speravi scientiae fructum, quum colloquiorum consue- 
tudine et quotidiano usu multa, quorum notionem mi- 
nus claram perceperam in aliqua rerum naturae parte, 
explicatum iri ac penitus illustratum expectatione ae- 
qua et minime dubia omnino confidere possem. 
Regnante adhuc optimo ac liberalissimo rege nostro 
Maximiliano Josepho , excelsissimo isto artium et literarum 
tutore, hoc summo gaudio perfundebar, ut desiderium 
illud, diu jam altum, inveniret exitum. Hujus enim 
•ub auspiciis faustissimis licuit mihi peragrare Franco- 
galliam, Angliam et Belgiam, ibique conferre ditissimas 
ut sic dicam gazas naturalium rerum : quarum conside- 
ratione nisi adjutus fuissem, prorsus deesset mihi fa- 
cultas talis negotii quale nunc obeo suscipiendi. At 
quum in atrio perstarem illorum quasi naturae sacro- 
rum, subiit; me verecundia quaedam sacra et religiosa, 
utpote qui deorum templa aditurus fuerim, atque om- 
nis incessit me propositi mei difficultas. In museum 
Lutetiae Parisiorum, aedem illam splendidissimam quae 
rerum naturae colendae sil condita, intraturus quum 
essem, animo repetii illud Plinii dictum, quod in epi- 
stola ad Vespasianum dedicatoria perscriptum legimus: 
