CRYPTUROS. 
in orbem expandit; GuarahisPa- 
raguayac Tataupa. {Idus-. Paris,, 
Monae.) 
13 . C- parvir ostris. Rostro pe- 
dibus que quam in Tataupa gra- 
cilioribus, brevioribus.» unicolo- 
ribus rubris; gula albida; capi- 
te, collo et toto corpore subtus 
diluta cinereis , unicoloribus, 
ventre medio vix albido; dorso, 
scapularibus» tergo, uropygio 
caudaeque tectricibus superio- 
ribus dilute rufescenti - fuscis, 
unicoloribus ; alarum tectrici- 
bus ejusdem coloris , paullo di- 
lutioribus, remigibusque secun- 
dariis extus atomis nigricanti- 
bus, subobsoletis conspersis: 
remigibus primariis totis elue- 
ras centibus; femorum hypochon- 
driorum que plumis nigris mar- 
gine stricto albo, tibiarum ex- 
ternis paulo rufescentibus. Sub- 
tiliter albo - marginatis ; erissi j 
plmpis large albo-limbatis, ma- 
cula intermedia nigricante, lan- 
ceolata, in nonnullis plumis ir- 
regulari» limbo externo lato fer- 
rugineo , extus subtiliter tmdu- 
lato-marginato. Foemina. 
Nares vix intermediae, obli- 
quae ; hallux yix ullus ungue 
acuto albido ; irides coralljno- 
rubra.e. Longitudo totalis 8" 
rostri a fronte alae 
4 /7/ , tarsi fere 1.3///, digiti in- 
termedii cum ungue ; am- 
bitus rostri prope basin 
prope apicem 4///. Habitat in 
B rasilia: {Mus, Monae.) 
Nola. -Species haec praeceden- 
ti, imprimis ejus foeminae{?) 
peraffinis est, ast signis indi- 
catis satis differt. Specimina 
2 musei nostri sibi sunt simil- 
lima, horum unum autem ca- 
put supra fuseescenti-tinctum 
et corporis partes superiores 
quam in descripto paulo satu- 
ratiores habet; ambobus, pti- 
losis perfecta avis adultae, 
format 'haec species cum tri- 
bus praecedentibus respectu 
narium positionis et rationis 
tam ia sylvis quam in locis 
fruticosis ac apertis vivendi 
transitum a Cry pluris ad Ne- 
t haras. A z arae descriptio 
Tataupae aliquo modo ad hanc 
speciem spectare videtur. Pti- 
losis juvenis ac fo, eminae Tc- 
taupae non satis explorata ul- 
teriore examine indiget. 
Npia. Genera Crypturus , Nothura , Rhynchotus , quum sint inter 
se simillima tum quod corporis ptiloseosque structuram spectat, 
tum quod universam vivendi rationem: non foret ideo, cur ea in 
diversa genera secernamus, si nil aliud discriminis inter ea in- 
teresset, nisi quod cauda iis sive adsit sive desit. Ita exempli 
gratia auctorum genus Menura penitus jungendum est cum ge- 
ner e Megapodius , id quod equidem feci , quanquam illius unica 
species ab hujus speciebus magnopere^ differre videtur cauda, 
quam gerit, permagna, insigni, eleganter formata ; quippe nun- 
quam ptiloseos ullo ornamento afferri debet poteStvc quicquam 
momenti, quo novum quoddam genus creetur. Persaepe enim 
tale ornamentum soli speciei adhaeret, vel ubi in pluribus ejus- 
dem generis speciebus occurrit, adhiberi potest ad aptas in 
eo subdivisiones formandas. Quod et ipsa probatur in avo 
Megapodio Menura, quae pro forma mimis concinna pedum 
subadversorum , magnis unguibus armatorum, pro alarum, ro- 
stri, narium forma , pro structura denique ptiloseos in trunco, 
capite et collo prorsus congruit cum ceteris hujus generis spe- 
ciebus. 
Verum enimvero longe .diversa res est in istis tribus generi- 
bus recens prolatis. Differunt enim inter se non solum narium 
forma situque , imo etiam in genere Rhynchoto rostri substan- 
tia solidior est quam in ceteris et fere cornea, tum quoque ro- 
strum ejus habitu universali vehementer differt ab istorum 
rostris, quum desit ei cera in basi foveae narium, itidemqu© 
