G R A C U L A. 
1 . G. religiosa. Capite macula 
nuda, oblonga , verticali utrin- 
que infra oculos ante aures et 
lobis duobus separatis in occi- 
pite membranaceis, nudis < de- 
pressis, liberis, horizontalibus, 
magnis, margine postico ovato- 
rotundatis, in lineam nudam e- 
jusdem coloris versus oculorum 
canthum posticum excurrentibus, 
flavis ; ptilosi corporis totius ni- 
tide nigra, excepta fascia remi- 
gum primariarum latiuscula, fe- 
re media, candida; dorso ac epi- 
gastrio violaceo-purpurino-, col- 
lo infimo, scapularibus, dorso, 
tergo, uropygio , caudae tectri- 
cibus superioribus ac toto ven- 
tre viridi-resplendentibus ; cau- 
da ac alis absque splendore; oc- 
cipitis plumis velutino-tomento- 
sis , paullo nitentibus ; frontis 
et striae per capitis superioris 
medium ductae, longitudinalis 
plumulis rotundatis, subcrispis, 
violaceo-resplendentibus; rostro 
testaceo-aurantio, apice flavido, 
aut flavo, basi aurantio - rubro,, 
interdum toto flavo. Mas (et 
Foem. ?) adult. 
Lesser Minor et greater Mi- 
nor Edw. t. v 7 . Jig. superior 
ac inferior. Mainatus Briss. 
2. p. 3 o 5 . t. 48 . f- 2. Le Maina- 
te Ii uff. Pl. enl. n. 268. {Jig- 
mediocr . ) Gracula religiosa 
Auctor, cum var. fi- Eulab. 
religios. Cuv. 
Avis junior. Corpore nigro, 
absque nitore, paullo in fuligi- 
nosum vergente; lobus occipitis 
membranaceis minoribus. 
Pedes incai-nato-flavescentes ; 
ungues nigricantes basi fusces- 
centes; cauda brevis fere aequa- 
lis; irides fuscae. Longitudo to- 
talis n ‘/i - i2 // , rostri ab oris an- 
gulo constanter \ if 5 //<r , alae (fere 
in omnibus speciminibus) 6 I / J // , 
tarsi constanteri 1 //', caudae 
Habitat 'in India oijentali ac in 
insulis adjacentibus , imprimis 
frequens in Java; mansueta, 
egregie sibilat et vocem huma- 
nam facile imitatur; victitat 
Wagler Systema Avium. 
fructibus, vermibus ac insectis. 
{Mus. Paris., Monae, etc. mul- 
tas vivas vidi.) 
Nota. Non credo sexus signis 
externis ptiloseos distingui 
posse — Mas foemina paulo 
major esse rostrumque uuran* 
tio- rubro tinctum habere vi- 
detur. Septuaginta specimi- 
na circiter a me visa ptilosi 
descripta exstructa erant. 
Expositio generis Gracula e 
auctorum. 
1. Gracula Atthis Gmel., Lath. 
(Ind.) Shaw, Quiscala Atthis 
IJaud. Hujus avis descriptio 
exhibet Alcedinem Ispidam a 
cl .Hasselquistio primo sub 
nomine Corvi aegyptii exposi- 
tam et, quod mirum est, a E in- 
na eo ipso non recognitam. 
Nota. Gracula Atthis Lath a- 
vi i i (Synops. 8. p. 128.) spec- 
tat ad auctorum Turdum ni- 
tentem. Vide : Lamprot. nit. 
3. Gracula tristis Lath., Gra- 
cul. gryllivora JDaud. Vide* 
Past. trist. 
3 . Gracula Quiscala Gmel., 
Lath . {exclusa varietate fi.) 
Vide: Chalcoph. Quisc.) 
4 . Gracula Barita Lath. Synops. 
2. p. 46 o. t. 18. Vide : Chalco- 
phan. Barit. 
Nota. Gracula Barita Lin- 
naei (Syst. Nat. 1. p. i 65 . n. 
4 .), Lathamii (Ind. p. 191. 
' n, 6.) etGmelini (Syst. Nat. 
p. 396. n. 4 ) ,, corpore subgri- 
seo, humeris coerdleis, remi- 
gibus extus viridibus “ quid 
sit, nescio. Linnaeus et 
secundum eum auctores nomi- 
nati citant Brissonii Icte- 
rum nigrum { Ornith. 2. p. io 3 .) 
et Sloanii figuram pessi- 
mam in operis ejus tabula 26 7 
expressam, sed haec, sicut 
Brissonii Jcterus, spectat 
ad Chalcophanem virescen - 
tem. (Quaere 'in generis Orio - 
li expositione numeruin 10.) 
I 5 . Gracula Saularis Gmel , - 
| Lath., Turdus mindatiensis 
20 
