S, arenaria. Marsch. taur. cauc . 1. p. 188 in nota ad n. 473. 
Lamavck et Decand. fl. franc. 3. n. 2272 ( quoad descrip- 
tionem ). 
Obs. 1. Planta polymorpha. Quae in australioribus argillosis 
salsugineis ad Volgam et ultra nascuntur majores sunt , ra- 
mosiores , pilis plurimis longissimis rufescentibus praeser- 
tim ad foliorum superiorum marginem praeditae , pilis ca- 
îycum copiosis rutilis totum florem abscondentibus ; quae 
in arenosis ad Borysthenem circa Kiew occurrunt graciles 
sunt , foliis tenuissimis : pilis elongatis etiam sed parcis s 
calycum pube copiosâ albicante; denique quae in arena mo- 
bili circa Charkow reperiuntur , humiliores^ depressae } basi 
tantum ramos elongatos terrae incumbentes apice adscen- 
dentes fundunt purpureos репе glabros , foliis instruun- 
tur brevibus : pilis brevibus parvis , floralibus tantum pas- 
sim elongato-ciliatis , calycum pube tamen copiosâ albidâ. 
In sibiricis vero staturâ convenientibus , calyces rutilis pi- 
lîs vestiti reperiuntur. Nullos inter bas varietates limites 
invenio et cum Pallasio conjungo omnes. 
Obs. 2. Salsola caule fruticoso , foliis subulatis liirsutis , flo- 
ribus medium versus villosis Gmel. sib. 3. p. 89. t. 18. f. 
1 dubia mibi species est , et ex Gmelino tantum mihi no- 
ta. Icon sane nostrae S. dasyantbae var. /5. refertj sed de- 
scriptio auctoris nimis videtur aliéna. 
19, SALSOLA eriophora. 
S. berbacea diffusa undique pilosissima , foliis subcylindricis 
obtusis л calycibus subgeminis pilosiusculis : appendicibus 
planis oblongis disco sublongioribus. 
