( 12 ) 
quidem magis , quod S. rigida arctis lacus Inderiensis limi- 
tibus circumscribatur , dam praecedens species , quam pro 
verâ Linnaei S. vermiculatâ liabeo * campis saisis Rossiae 
meridionalibas tantum non omnibus maxime familiaris 
est. Ad S. rigidam Pallasius refert S. vermiculatam in iti- 
neribus suis (1. app. p. 488. n. 103.) commemoratam , 
quem equidem secutus , dictum synonymon bue allegavi , 
sub S. spissâ expungendum. Ex Buxbaumianis Pallasius 
Kali fructicosum Ericae folio ( cent. 1. p. 8. t. 14. f 1. J 
lmc refert, quod ego ad S. ericoidem (S. dendroidem Pall.) 
excito. 
13. SALSOLA spissa. Ad. mosq. 1. n. 10. Marsch. taur. cauc. 
n. 468. 
S. ( nitraria ) annua erecta alterne ramosa glabra , foliis cy- 
lindraceis carnosis , floribus creberrimis calyculatis. Pall. 
illustr. 2. p. 23. t. 15. 
14. SALSOLA verrucosa. Ad. mosq. 1. n . 11. Marsch. taur. 
cauc. n. 469. 
S. ( gemmascens ) fruticulosa erecta alterne ramosa , fasciculis 
foliorum alternis , fructificationibus solitariis sparsis. Pall. 
illustr. 2. p. 24. t. 16. 
Ohs. 1. Salsolae Gmelini n. 77 (Jl. Sib. 3. p. 99. ) varieta- 
tem II granulosam t. 21. f. 2 ad insequentem refert Pal- 
lasius. Sed in herbario Pallasiano exstat ipsissimum spéci- 
men , ad quod citata icon delineata fuit , quodque ad S. 
verrucosam pertinere nullus dubito. 
Obs. 2. In subalpinis provinciae Schirvanensis , a mari dissitis 
occurrit similis planta caule huiniliore magis distorto atque 
