( 120 ) 
Caracter spécifions in Mon. Sax. datus cum planta non cou- 
svuit. Folia non sunt verticillata sed alterna et in inferiore 
câulis parte densissime imbricata , ut in plerisque aliis hujus 
generis speciebus. Margo foliorum nequit serratus dici } sunt 
enim ciliae bene conspicuae in margine foliorum superiorum , 
sed quae in inferioribus multo breviores et rariores , et dé- 
muni vix ad ipsam foliorum basin apparent. Flores haud ses- 
siles sed brevitcr pedicellati , ita ut inflorescentia potius race- 
mus spicatus q-uam spica capitata appellari debeat , praesertim 
cum saepe ttncia sit longior. Sub quovis flore praeter foliolum 
adbuc duae bracteae minimae subulatae. Styli admodum longi л 
nempe petalis longiores , stamina aequantes. Galyx inferus. 
8. Suxifraga niuscoides. Sternberg Mon. Sax. p. 39. 
n. LF III. t. XI. f 2. 
S. cespilosa Marschall taur. cauc. IL p . 460. n. 2006. 
( exclusis synonymis ). 
Copiosa in alpibus Gaucasici orientalis Schahdagh et 
Xyfendagh. 
A. S. cespitosa Linnaei satis distincta petalis brevioribus et 
augustioribus sordide albis. Sed optime convenit cum icône S. 
cespitosae in splendidissimo opéré Lapeyrousii t. 34 , quae ea- 
dcm est cum S. muscoide Wulff. Calices saepe purpurei л pe- 
tala plerumque breviora rarius tantillum longiora 3 neque vero 
duplo ut in S. cespitosa L. Hanc Gl. L^peyrouse perperam cum 
S. muscoide coujungit , quae inlra Sveciae fines haud occurrit ; 
specimina vero lapponica S. cespitosae exacte conveniunt cum 
icône S. groenlandicae liujus auctoris , ita ut non sine jure 
Guunerus atque Pietzius utramque junxerint. Clar. Willdeno- 
viux iu Sp. pl. II. p. 656. n. 43. recte enu.merat hanc stirpem 
