I 
PRÉFACE DE HERMANN PÈRE. 
Quem coram habes 3 benevole naturaeque miraculorum s tu- 
diose Lector 3 et quem sine dubio eo quem omni modo meretur 
excipis /avare liber 3 minima pars est eorum quae tibi 
paraferai auctor 3 quibus fruilurus eras 3 sérias utique 3 sed 
o quam plenius 3 o quam abundantius 3 si fa ta vitam conces- 
sissent egregio nec unquam s f atis laudando juveni 3 cujus 
subcessivis laboribus haec quae vides exarata sunt. lix ille 
litteratis innotescere coeperat viris 3 et ineunte adolescentia 
linnaeanae societatis naturae curiosorum Parisinae praemio 
coronatus fuerat 3 quum sammo meo luctu 3 maximo bonorum 
omnium qui quantum ille valeret perspectum habebant dolore 3 
denique vix unquam reparando rei nostrae litterariae damno 3 
praematura mors ilium humanis rebus eriperet. Qua re nihil 
acerbius mihi calamitatibus aliis publiais privatisque fracto 
contingere potuit. Si quid est quod me miserum solatur 3 quod 
percussum erigit 3 illud est 3 quod supervivat non inglorius 
serae posteritati mem o randus 3 et reliquerit monumentum haud 
unum quo se vixisse testetur. Si quid diram sollicitudinem 
delinit 3 illud est 3 quod cunctos quibus non modo per Europam 
omnem sed et reliquas orbis partes gaudeo ami cos 3 in partem 
do loris venire sciam 3 quin naturae studiosis cunctis comrnunem 
rtieum luctum esse persuadeor. His liceat 3 ut alio modo quam 
lacrimis expleatur egeraturque dolor meus justissimus 3 qualis 
fuerit Jilius noster 3 quanta poterant ab Mo debebantque in 
posterum expectari 3 brevi enarrare sermone. Neque me in suspi- 
cionem ullarn venire vereor 3 paternum ajfec/um plura prola- 
turum quam quae cum veritate concernant. Qui enim cunque 
/ilium noverant cives et ex le ri 3 no tus autem erat jam quam 
plurimis non modo qui hue transierant 3 sed et aliis quibus isti 
de eo retulerant 3 consenserunt in eo 3 non posse quemquam 
Jîlio beatiorem esse patrem quam f ueram ego. Ilium habui 3 
vah ! habui Ji/ium 3 amici vah ! habui Jîlium unicum ! Ilium 
