Caput XXXV : 
homine fructus arboris vitse propul- 
labar. 
Aliifentiunt , arborem vitas non ha- 
buifievimconfcrvandi hominis vitam in 
finito tempore s fed usque ad aliq ud mo- 
do definitum tempus : quo exa&o trans- 
latus fui fiet homo in vitam fpirituaiem , 
atque omnino immortalem. Potentia 
enim iUiusarboris finita erat , ergo effe- 
rus quoque finitus , nequead infinitum 
efiicax. Omne agens phyficuin in agendo 
patitur & dibilitarur; quare etiam in fiatii 
innocentia? calor hominis naturalis in i pfa 
imtritione , aliisque adionibus aliquem 
defe&um pafius, tandem magis magisque 
debili ratusfuifiet. Et porro argu m entapt- 
tur;fi arbor vitae habuiflet vim confervar*- 
di hominis vitam ad infinitum tempus 9 
fuifiet illa vis& potentia plane otio(a,ina- 
ois & fuper vacanea , frufiraqueeiarborji 
tributa. Cum enim homo in ftatu inno- 
centiae non effet vitam in terris aeternat^ 
acturus , ftd conftituifiet Deus eum a<| 
tempus quoddam longiffimum , defini- 
tum tamen, puta trium aut quatuor mi|* 
ie annorum , in terris vivere , poftea yefd 
Vu z in 
