385 
animalium sonus slrepens continuas proprius est ; cujus origo in 
aliis organis quærenda est. 
Clarissimus Burmeister ( 1. c. II. 508. ) experimentis directis 
sole clarius demonstravit, organon existere singulare, ad sonum 
istum producendum. In Ilymenopteris et Dipteris vis sonum 
qualemcunque producendi stigmatibus thoracis demissa est. 
Nam alis abscissis facultas hæc persistit ; stigmatibus thoracis 
cera oblitis , sonus cessât. 
Orthoptera quorum soli mares facultate sonum producendi 
gaudent , Gryllus Latr. ( Acheta F. ) et Locusta ; basi alarum 
tympanum elasticum, in area aversæ partis nervi præcipui siturn, 
habent, cui facultas ista tribuitur. 
Sed analogia inprimis in istis orthopteris eminet ; quorum 
utrique sexui facultas hæc æquali vi propria est ; e. g. Acri- 
diis Latr. ( Gryllis F. ) etc. In istis basi abdominis in primo 
abdominis segmento mox rétro primum stigma inferius, utrinque 
fovea semilunaris , fundo membrana tenui clausa existit. Hæc 
vel integra vel lamina triangulari ad marginem anteriorem ex- 
eunte tecta. Membranæ isti tenui particula cornea fusca adaptata 
est ; cui musculus parvus intérims inseritur ; qui marginem cor- 
neum stigmatis transit. Musculo hoc ; motu corporis ; alarum 
pedumque agitato ; membrana tremulat et sonat. Fundo interno 
lmjus foveæ vel stigmatis vesica aërea adfixa est ; qua sonus 
necessario augetur. De Geer jam organon lioc cognovit , sed 
usum ejus non explicavit. 
In Hetrode singularis concursus est stigmatum inferiorum et 
stigmatis sonantis ; si lateralia boc nomine designare licct. 
Pedes anteriores soli motu qualicunque membranam elasticam 
movere possunt, scutum dorsale ex parte foramen tegere et ita 
sonum modificare potest. Conf. Tab. XXXVII. f. G. 7. 
N. Mém. T. FUI. 40 
