der begrippen zijns tijcls ; hcidensch zijn de plastischc voorstellin- 
gen door hem voorgedragen : en het grieksch episch penseel, dat 
de lielden tôt reuzen omschept, die ze, bij wijlen, tôt ccnc boven- 
menschelijke lioogte optrekt en tôt halve goden maekt, vernedert 
de goden weleens tôt den stand van alledaegsche menschen, wan- 
neer de Diehtcr hun de zwakheden, ja de lagere driften van onge- 
bonden stervelingen aenhangt en toeschrijft. 
Naer mate de middelen, aen onze dichteren vergund, rijker 
zijn, drukken op lien ook te zwaerdere plichten. Dubbel schuldig, 
dubbel veracbtelijk derhalve de schrijver die, in onze dagen, het 
hoogere levensbeginsel der kunst zou miskennen en tegenwer- 
ken, met bare heiligheid te onteeren. Dat levensbeginsel der kunst 
blinkt vooral lielder uit in liefdeliederen. 
Rampzalig bij , die, als minnezanger, het edelste gevoel der 
menschelijke natuer verîaegt en bcvlekt! De ouden zelven, die 
aenbidders eener scbandelijke Venus, bloosden wegens liunne 
misgrepen daeromtrent. Moeten wij, tôt getuigenis, wel iets an- 
ders inroepen dan de misseüjke vcrontsclmldigingen, die zij, bij 
het besef hunner schuld, poogden vooruit te scbuiven? Ccitullus, 
de geleerde CatiiUus wist daer niets beters op uit te vinden, dan 
den gedrochtelijken regel: « Het leven cens dicbters moct kuisch 
wezen, maer geenzins zijne werken : in tegendeel, boe ontuch- 
tiger hij schrijft, des te verdiensteîijker *. » 
Dit heidensche stelsel, den slecbten driften der menschen ont- 
leend, heeft zelfs enkele meesterstukken der oudheid bezoedelt. 
Het is aen dergelijke verkrachting van het echte wezen der dicht- 
kunst toe te wijten , dat de antieke dichters tôt de ware volkspoëzij 
niet zijn doorgedrongen , maer aen de schors der zake zijn blijven 
hangen. 
Zeker heeft geen andere dicbter meer kans om populair te 
worden als hij die de liefde bezingt : dit gevoel is, even als de 
godsdienstigheid, aen aile staten en standen eigen; de liefde is 
toch zoo wel de schat der bedelaren als der koningen. Dergelijke 
poëzij heeft zelfs eene bijzondere waerde in de oogen des wijs- 
1 Tum denique habent salem et leporem. 
