doorzieht des godsdienstigen gevoels zonden peilen ; in die alge- 
meene neiging van ’t eenegesîacht voor ’t andere , vooral in die 
gcheimzinnige onderlinge behoeftc der zielen van mao en vrouw, 
zondcn zij het vaste bewijs onzer hoogere bestemming en onzer 
onsterfelijkheid zien uitbîinken. 
De hartstochtelijke Sapho maeîde treffend de gevoîgen der 
liefdedrift; maer boe veel zielinnemender zongen niet, in de mid- 
deleeuwen, sommige geesteîijke vroowen van Nederland het lie- 
deken « van der soeter minnen' » 
Liefdezuehten van zuster Hadwig. — Wie toch herdenkt hier 
niet de mystieke verzuchtingen van zuster Hadwig , in haer Ver- 
langen naer God , of die eener zoo goed als onbekend gebîevene 
klarisse in de Boomgaerd , door haer beselireven. Wat dichterlijk 
gestemd gemoed bemint niet die stnkjens voî van natuerpoëzij , 
waerin de tederste godsvrueht in zulk eene zachte taie worden 
voorgedragen , dat deze iets van die gevoelige harten schijnt te 
ontîeenen ? 
Dire Polters werk : Der Minnen loep. — De îiefde bezat bij 
ons haren eersten leermeester in Dire Potier , die tusschen 1412 
en 1428 Der Minnen loep opsteîde. Dit ïeerdicht is verlevendigd 
door een aentaî verhalen, die er de hoofdzaek van uitmaken; zoo 
dat het overige moraïiseerende gedeelte voornameîijk dient om 
die verhalen aen een te vlechten. Hierin verschilt Der Minnen loep 
geheel en al van de A rs amandi, waerin de episoden enkel ais 
bijzaek, ter bezieling van ’t geheeîe, zijn aengewend. Dire Potier 
had de klnister der scolastieke onderseheidingen niet gants afge- 
schud : even als de Cours d'amour het in hun fijn gesponnenarres- 
ten deden , bepaelt hij de verschilllende graden der Iiefde, en weegt 
er de waerde van in zijne kunstkeurige balans; doch hij is dichter: 
hij bezit eene boeiende voordracht, en vîoeit over van fraeie 
trekken; daerentegen is de zedeleer diens liefdemeesters ailes 
behalve gestreng. Ook was hij een man van zang, en schrcef 
voor de lieden der groote wereld, na dat hij reeds zijn ambt van 
baïjuw had afgelegd. Zijn uitgever, prof T Joncbloet , tracht dit 
gebrek wat te verschoonen, met, onder meer, aen te merken dat 
men zulks vooral aen den tijd, waerin de dichter leefde, moet 
