( H ) 
zij, zekerlijk hceft de voorkeur invloed gehad op zijnen vloeienden 
versbouwtrant , waertoe hem waerschijnlijk zijn brabandsche 
kunslmeesler had opgeîeid. 
Die trant en die toon werden door hem eerst van al aengewend 
op eenen tijd toen , althans in den gemeenzamen stijl , de geschre- 
vene noord-nederlandsche taeï, minder dan nu, van de znidne- 
derlandsche verscheelde; en die inkleeding zijner poëzij bevor- 
derde allenzins het verspreiden zijner lichtverstaenbare werken 
door al de cens vercenigde provincien. Dit was bijzonderlijk het 
geval in Zeeland en het aengrenzend Vlaenderen, landgewesten , 
waerschijneîijk vroeger door de woedendc zee van eîkander ge- 
rukt, thands door staetsstormen van eîkander gescheiden , maer 
door de diclitkunst zusterlijk wcêr vereenigd. 
Het zal dus geene ondankbare en, verhopen wij, geene onbe- 
langrijke lettertaek wezen , den invloed van Cats, inzonderheid op 
de vîaemsche letterkunde, opzettelijk na te gaen, en den daeruit 
voortgevîoeiden zedeîijken invloed beknoptelijk te schetsen. 
ïî. 
De poëzij van Cats îs geene dier uitboezemingen, die in verruk- 
king uitbreekt, met stoute trekken schiîdert, de tusschengedach- 
ten overspringt, orn te dieperen indruk te maken, naer mate zij 
te kortere baen doorsnelde. De zucht om voor allen, ook voor 
minder geletterden , verstaenbaer te zijn, was het natuerlijke uit- 
vloeisel der zucht om volksdichter te worden, die Cats geheeîe 
zieî vervulde : een eigenaerdig dichstelseî was er ’t gevolg van. 
Het bewoog den diehter niet alleen de ellipsen , buitengewoone 
metaphoren, en dergelijke kunstsieraden te vermijden; maer 
zeîfs eenen versbonw aen te wenden die, even aïs de door hem 
gebruikte stijl , bij de levendige poëzij van Hooft en Vondel af- 
steekt : de volksdichter wiîdc dat zijne verzenmaet vloeiend ais 
een zilveren vîiet, en kalra aïs een efFen meer zou wezen. Zeker 
kan ook een volksdichter misbruik maken van dergelijke steî- 
seîmatigheid : het geleidt tôt ïangwijïigheid of doet vervaîîen tôt 
