( 16 ) 
Hiertoe putte de diehter zijne stof niet alleen uit de gewijde en 
ongewijde geschiedenis ; maer scliiep dikwijls verhevene bespie- 
gelingen uit het aenscliouwen van dagelijkscîîe voorwerpen, ter- 
wijl hij uitmundende blijken gaf van zijn vernuft in het toepassen 
van zinne- en minnebeelden, alsmedc van allerlei spreuken en 
spreekwoorden. 
Geen wonder derhalve dat dergelijke volksdichter weldra te 
eener tijde even veel bijvaîs, zoo in Noord- aïs in Zuid-Nederland, 
mocht bekomen ; geen wonder dat die zoo spoedig verbreide bij~ 
val bestendig stand Iieeft gehouden, vooral in Ylaenderen. De 
onderwerpen van aîgemeen en blijvend belang, door hem be- 
handeld, even aïs de inkleeding zijner gedaehten, waren voor den 
toestand van Zuid-Nederland, in die dagen, bijzonderïijk ge- 
schikt. 
Het was in den beginne der zeventiende eeuw : het spaenseh 
gebied stond, na veel wankelens, in België vast. De nederduitsche 
taeî was in dat ïand geen eïement van vrijheid meer, gelijk in 
Holland, maer bleef, aïs immer, het zieleîeven des volks. 
De rederijkkamers waren afgeschaft, vervallen of gekrenkt. 
Het hof was spaenseh; de gèleerde wereld, griekscli en latijnsch. 
Zeer dungezaeid waren de mannen van hoogeren stand die zieh 
genegen voelden voor eene taeî, welke geenen leeraerszetel aen de 
hoogeschoo! van Leuven bezat , en geene aenspraek gaf op eer en 
onderscheiding noch van wege de aenzienlijken, noch van wege 
de klassiekers. Ook de repubüek der letteren was meer dan ooit 
in Beîgie aristocratisch ingericht, en had op haren schild het Odi 
profanwn vulgus geschreven. Wel wierd Justus Lipsius van ’s 
îands geletterde en kunstminnende vorsten geëerd, toen deze, 
aïs leerlingen en kinderen der Alma Mater, op de bank dier hoo- 
geschool kwamen zitten en van den wereldberoemden geleerde 
in ’t latijn verwelkomd werden; maer aen zoodanigen eerbewijze 
konden het vlaemsch, of de vlaemsche poëzij, zich niet ver- 
wachten : de roîle, die de moedertael in de koortsige gebeurte- 
nissen der zestiende eeuw had gespeeld, verklaert genoegzaem 
die politisch te weî gegronde ongenegenheid. Met Maerlant op- 
gestaen om de geestbeschaving en zielsontvoogding des volks te 
