( 19 ) 
tliologisclie of oncliristelijkc tafcreelcn mcdc stoffecrdc; en stelde, 
in plaets van Venus en Cupido , op t altacr des cliristendoms 
den waren levenden God der liefde en der huwelijkstrouw. Hij 
wraekte ’t wangebruik van al dat pseudo-klassîeke klatergoud , en 
stond zelfs, te dien opzichte, liooger dan Hooft en Vondel f die 
hetzelvc nog niet geheel en al liadden verzaekt, zoo weinig dat 
vele bruiloftsdichten der îaetsten er deerlijk mede ontsierd zijn. 
Ook dan, wanneer onze volksdichter eene heidensche godheid, 
eenigzins populair geworden zoo als Cupido , handelend voor- 
draegt, weet liij zijne schepping zoodanig in le kleeden, dat zij 
den goeden , den echt klassieken smaek niet belcdige , maer na- 
genoeg bevredige : ten rainste scbijnt ons dit het gcval te zijn met 
de eerste lielft van het bekoorlijk tafereel gctiteld Roozenkrijgh , 
dat Cats opgeeft als den griekschen dichteren nagebootst h 
Men veroorlove ons, ter verfrissching onzes onderwerps, er een 
oogslag op te werpen. Cupido bceft de Nymphen afgetergd met 
de liefste bloemtjens in den omtrek te plukken ; het dartele kind 
daegt de maegden zelfs ten openbaren strijde uit, een tegen allen. 
Er wordt daertoe van haren kant besloten, mits het besprek 
Dat mets als versche rosen 
Tôt wapen van den krijgh en mogen zijn gekosen. 
Wat list heeft nu de oolikert hierop verzonnen? 
Hij pluckt met onderscheit, maer wat zijn handt verkoos 
Daer sat een telle bie te midden van de roos. 
Pan, als belanghebbende partij, blaest den horen ten aenval- 
seine; de saters razen, de strijd begint, de uitslag er van is licht 
te raden; maer het is waerlijk der moeite waerd de geestrijke ta- 
fereelen des anacreontischen minnezangers na te gaen : ja , er is 
stof om uit de schilderijen van den Roozenkrijgh gantsch een 
boek te illustreren, gantsch een boudoir of salon à la Louis XV 
op te sieren. 
1 Die aenduiding komt ons bedenkelijk voor. Wij kennen mets van dien 
aert in de grieksche letterkunde. 
