( 24 ) 
cener letterkunde, en waerin de bijzonderé opmerkingsgeest en 
rede eener natie zich afdrukt. De bewerking en toepassing der- 
zelve is door Cats uitnemend geîukkig beproefd, 
Het is ongeloofelijk, wat prijs men in vîaemsch België nog he- 
drn hecht aen die catsiaensche voordracht der spreekwoorden. 
Velen houden die als spreekwoorden , van den dighter zelven lier- 
komstig; zij waerderen ze aïs orakelen, door vader Cats aen aile 
zijne nederduitscîie kinderen nagelaten; ten minste lialen zij die 
spreekwoorden niet aen zonder ze met den naem des dichters te 
bekrachtigen. De wijze van Zorgvîiet verzamelde die voîkeigen- 
aerdige spreuken uit onde schriften of uit den monde des volks, 
en rangschikre ze vernuftig, om de overeenkomst derzelve met 
malkander te doen inzien. Hij rnerkt insgelijks dit zeîf op in zijne 
hoogstbelangrijke verzameling van spreekwoorden en spreuken 
over de kinderopvoeding. 
Niet zelden wist hij, bij middel eener geringe wijziging, aen 
spreekwoorden eene aenschouwelijkheid bij te zettcn, die er het 
belang van verhoogde, en dezelve, bij middel hunner zinneîijke 
dichterlijkheid, diep in ’t geheugen te prenten; pen en graveer- 
naeld hieîpen elkander. Ëen enkel voorbeeld zij hier genoeg. In de 
vijftiende eeuw kende men reeds de spreuk : « Die alleman den 
mont stoppen zal, behoeft vele meeîs 1 . » De dichter droeg die 
spreuk aenschouweîijk voor ; hij dramatiseerde haer en gaf aen- 
leiding tôt het pîaetwerk , voorstellende een oud man die den 
gapenden omstaenderen pap aenbiedt, terwijl men daerboven 
leest: « Hij moetveel brijs hebben, dieu den mont sal stoppen. » 
HL 
Cals betrekkingen met Vlaenderen. — - De dichter J an Lam - 
Crédits. — Ongetwijfeld heeft Cals zich hartelijk in de belang- 
stelling verheugd , die België in zijne schriften steîde : ook zullen 
1 Aengehaeld onder de duytsche spreekwoorden, opgenomen in Oud-Néer- 
landsch rijm en onrijm , verzameld door J. M. Schranl. Leiden , \ 851 , 
bl. 276 
