( 27 ) 
haren opzichte dan de spaenschc regenten, de moedertaeî bleef 
beschermen, door liaer getrouw te beoefenen. Immers slaet de 
zalige Van Ruysbroeck aen ’thoofd onzer middeleeuwsche proza- 
schrijvercn, en zoo verre dat mon hem « den vader » derdietsche 
predikers al te gader zou mogen noemen. Ook sommige geestelij- 
ken in Vlaendcren namen den catsiaenschen diclitvorm aen , om 
daerin op rijm en maet voor hunne lezcren te prediken, even als 
de van omis moraliseercnde rederijker dit bleef doen voor den 
aenscliouwer. Zij waren minder geniael, minder dichterlijk, of, 
wat hier bijna t zelfde is, minder aseetiek en mystiek dan lrnnne 
godvruehtige en doorluchtige voorgangers; maer trachteden niet 
te min , volgens hunne middelen, in den geest huns tijds te schrij- 
ven, en aldus al stichtend en onderwijzend liun doei te bereiken. 
De patcrs Jesuiten van ’s Hertogenboseh maekten mede, in den 
beginne der zeventiende eemv, veel werks van nederduitsche ver- 
zen. Hunne plaetselijke ligging, waerdoor zij nagenoeg even goed 
tôt Holland als tôt België behoorden, begunstigde hunnen littcra— 
risehen invloed op Noord- en Zuid-Nederland. Zij besloten, dewijl 
er een christelijke Cats voor de Nederlanden bestond, ten minste 
aen België eenen katholijken Cats te schenken. En daerin, mag 
men zeggen, gelukten zij. 
Pater Poirters. — Zij telden ondcr de leden hunncr orde eenen 
jongen dichter, met name Poiriers , die denkelijk zich in hun 
colîegie ter gemeîde stede op de studien, ten geestelijken State 
voorbereidend, had toegelegd. Zijne gemakkelijke proza, zijne 
zachtvloeiende dichtader, zijne, uit een katholiek oogpunt be- 
schouwd, somtijds niet onaerdige, zelfs dichterlijke vindingen, de 
dikwijls vernuftige inkleeding zijner werken, de toon van ovcr- 
tuiging die er in doorstraelde, dit ailes scheen den brabandschen 
dichter tôt die gevaerlijke, maer schoone en schitterende mede- 
dinging te roepen. Pater Poirters aenvaerdde clic tack, ik zou 
schier zeggen, die handschoe. 
Cats en Poirters met elhander vergeleken . — Al mocht derhalve de 
trant diens geestelijken dichters catsiaenseh wezcn , zijn doel was 
gants verschillend van dat zijns meesters; ja, men mag zeggen, 
dathet, in sommige opziehten, rechtstrceks daer fegenover stond. 
