( 35 ) 
Er z i j n andcre gebrcken die mon in Cats niet kan ontveinzen, 
en die, onrechtvaerdig genoeg, de hoogcre waerde des dichters 
in Nederland, vooral in de voorgacnde eeuw, bij de Hollanders 
hebben doen miskennen : men gevoelt dat wij van zijne meer dan 
Ovidiaensche weelderigheid, van zijne overweelderigheid willen 
spreken. Yeel ware daerover te zeggen : wij bepalen ons toi de 
aenmerking, dat dit gebrek van langwijligbeid meest zijne alcx- 
andrijnen , niaer vooral zijne proza ontsiert. Het scbijnt steî- 
selmatig te zijn geweest of geworden. Maer dit gebrek, even als de 
aenwending van sommige stopwoordekens, op de wijze der mid- 
delnederlandscbe dichteren, hebben Ccits in de oogen des eigenlijk 
gezegden volks weinig afbreuk gedaen. Yoor zulke mingeletterde 
lezers zijn de schoonheden van détail , de fîjne stijlsieraden, de 
versbouwkunst, en wat dies meer zij , gebeei en al verloren : zij 
worden getroffen, meer door de belangrijke strekking des geheels, 
dan door de keurige uitvoering van ondergeschikte deelen. 
Waerlijk, de grondige dichterlijkheid van Cats moet wel uit- 
jnuntend zijn daer, in tijden van miskenning, mannen als Van 
Alphen , Bellamy, Bilderdijk , Feith , zijn uitgever en zanger, te 
zijncr verwering zijn opgctreden. 
Als wij nu te samen trekken, wat wij over Cats litterarische en 
dus morelen invloed op België hebben gezeid , scbijnt bet ons toe , 
dat men dieu als veelbeteekenend en weldadig mag aenschouwen. 
Elke hulde, hem door geletterde maetscliappijen of schrijvers uit 
dien lande toegewijd, is dus het uitvloeisel van een volksbegrip of 
van eigene overtuiging, welke op goede gronden steunen en on- 
wrikbaervaststaen h De liefde des vlaemscben volks voor den grij- 
zen dichter van Nederland is uit den diepen bîik ontstaen, dien 
1 Het Nut van ’t Algemeen vroeg in 1824 het Tafereel van een gelukkig 
burgergezin , in de manier van Cats. Warnsinck behaelde het uitgeloolde eer- 
metael met een gediclit , dat wij voor een zijner beste stukken houden. 
Het koninglijk letterkundig genootschap van Brussel Concordia, schreef,in 
1829, ten dichtstrijd uit : Den lof van Cats. ten gevolge der omwenteling van 
1850 onderbleven. 
