( 12 ) 
kamcrs en dus aan de landtaal nict onttrok; doeli er was voor 
liunne gai yergoeding. Er bestonden volksgrieven : reeds in 1409 
was er een fransche Raad te Mechelen opgericht, en vreemden 
drongen zich in de ambten en in ’t staatsbestuur. 
Eene andere kwaal ging van dit burgondische hof voor de ne- 
derduitsche taal uit ; en misschien werd die taal gedeeltelijk uit 
de bescherming des liertogs geborcn : de vorinen « der konste 
van Rhetoriken » werden op eenen franschen patroon gesneden; 
de taal verbasterde , althans ten opzichte van ingeschovene ver- 
franschte woordcn , en die onvlaamschheid nam hand over hand 
zoodanig toe, dat zij, in de twcedehelft der vijftiende eeuw, vrij 
algeraeen op het bontste taalbederf uitliep. Deze navolging van 
vreemde kimstvormcn, dit onberadcn overnemen van uitheem- 
sche bestanddeelcn in eene oorspronkelijke taal, kwam deels uit 
de zucht voort die nietelingen bekruipt oui den vorst te beha- 
gen, en die de minderen aanzet om de grooten na te apen. 
Docii hoe nadeeliger de burgondische invîoed in den grond op 
de vlaamsche nationaliteit is geweest, te grooter verdienste is ’t 
voor de rederijkers, dat zij, als liandhavers der landtaal, zich 
tegen den springvîoed der zedenverfransching hebben gesteld : 
hunne zieî was grooter dan hunne taalkennis, die, door dat kla- 
tergoud bedrogcn, datgene wat bastaardij was, voor taahvinst 
aanschouwde. 
De rederijkers waren aanvankelijk, als gezellen van der spelen, 
op het einde der veertiende eeuw, enkel met een godsdienstig, 
ten minste met een godvruchtig karakter bekleed : thans was 
met der tijd hunne werkkring uitgehreid; thans dienden zij, 
even als de vroegermet lien verhroederde schutgilden, te samen 
tôt mit en tôt vermaak, zoo dat men van de kameristen mocht 
zeggen, dat zij beurteîings God en de wercld dienden. Ookwerd 
de Fonteyne van Gent te oener tijde ingesteld om de H. Drievul- 
digheid te vieren en om « melancoîye te verdrivene » als eene 
groote vijandin der zielen zaligheid. Die wettelijke instelling, de 
oudstbekende , grcep plaats ten jare 1448; maar ailes maakt het 
waarschijnlijk dat de Fonteyne op verre na niet de oudstc wette- 
Jijk erkende kamer is. De opgegeven beweegreden harer ins tel- 
