( 22 ) 
I antibijbelsch, verheidenscht, eenigzins afgodisch rederijkersfeest 
te Meclielen plaats greep, in 1020; toen vijftien kamers, zoo nit 
Zuid- als Noord Nederland, den oproep der Peoene beantwoord- 
den, bleef het magistraat haar deswege niets schuldig : hct iiet 
aan eîke dier kamers zes kruiken rijnschen wijns toereiken, en 
sehonk niet alleen 75 pond aan de Peoene, maar ook als vergoc- 
ding een sommetjen aan eene andere mechelsche kamer, die 
de nederlandsche broeders aan den feestdisch zusterlijk had ont- 
vangen. 
Wat baatte het derhalve, dat onder het stille , en anders ja zoo 
kunstrijke bestuur van Alhertus en Isabella vele kamers uit liare 
puinen opstonden? De zielevlam was uitgedoofd; ’t innige verval 
bestond, en ’t uiterlijke zou volgen. Dat mechelsche no g praehtig 
landjuweel was de laatste flikkering der stervende lamp; de edeî- 
lieden en rijken die, op het spoor van staats- en stadsbestuur, 
vroegcr de hand aan de landjuweelen hadden geleend, vieien de 
kamers af : tôt zoo verre dat daarin niet anders dan gewoone bur- 
gers en werklieden verkeerden , die zich meestaî nu met tooneeî- 
spelen vermaakten. 
Antwerpen, van ouds de kunststad bij uitnemendheid, die eens 
prijsuitlo vende kamers bezat, rnilder dan eeoige andere, Ant- 
werpen levert ons ’t bewijs op diens jammerlijken toestands. Men 
ga slechts de requesten na van de Goudbloem aan ’t stadsbestuur : 
heteerste, van 1657, strekt, om <c dewyl de koophandel niet ging, 
» en den pand boven de borse ledig stond » daarop hare kamer 
te mogen verplaatsen bij het tweede, zes jaar later ingediend, 
verzocht de kamer « soîaes om de sware oncosten, die sy moest 
» dragen, zoo van die camerhuer tôt honderd golden ’s jaers als 
» andere, de welke (mits het cleyn getal der guldebroeders, ge- 
» causeerd door den quaden tyd) jaerlijcx seer lioog loopcn 2 . » 
De vlaemsche kamers sliepen dan ook van 1621 tôt 1647, daar 
onmiddelijk na het Twaalfjarig bestand, de oorîog in de Neder- 
landen werd hervat, om tôt den Munsterschen vrede voort te 
woelen. Van dieu' vrede dagteekent, nevens het verval der hier 
1 en 2 Willems, Belg. Mus., I dl. bl. 196. 1b. zelfde deel , volgende bl. 
