( 2 » ) 
g b. — De vlaamsche Kamers in de achl liende eeuic. 
Met het ontsluiten (lier eeuw, mag het volk weêr verademen, 
en, gelijk in ’t begin der zestiende, ontwaakt wederom de lust tôt 
rederijkerij. De « vrïe hoofdkanier der weerde drie santirinen » 
en die Vondel boven Cats stelde, plaatsle Brugge aan het hoofd 
der beweging van mythologische liedekens en alexandrijnsehe 
verzen. Zij vroeg in deze maat : den oorspronk en den lof der 
Rijmkonst , en verlangde een liedeken op ’t Bedrijf der satuj- 
(jodinnen. Zilveren prijzen waren uitgeloofd. Die oproep tôt het 
bezingen van den oorsprong der rijmkonst broeide allervreemd- 
ste stellingen uit : niet allcen beweerden sommige rijmkunstenaars, 
met Sanderus en Schrieckius, dat Adam vlaamsch liad gesproken, 
maar ook het rijm had ontdekt : 
Want sprekend’ wierd bekoort 
Door de wel-voegentlieyt van een naervolgend’ woort 
Het eerst in ’t eynd 1 gelvck, waerdoor synd 1 ingenomen 
Met lust, lieeît ’t rym in hem trap-wys wasdom bekomen. 
Een andere dorst maar Rhenanus nabouwen, en beweerdc met 
hem, dat « de aloude Franken » ten gevolge van den écho aan 
den Rhijn, dit kunstwondertjen hadden gevonden, dat desvvegc 
rhijn-const was genoemd, woord dat tôt rhijmkonst was overge- 
gaan; maar de rhetorist die iVdam de prioriteit der uitvinding had 
toegeschreven , triompheerde. Hij lieette E.-A. Speeckaert, en was 
de factor der Rhetorika vanNinove. De Swaen, vertegenwoordiger 
der redenrijke giîde van Duynkerke , kon daar niet tegen op, hoe 
verre hij zich boven aile die rijmelaren hadde verheven. Trou- 
wens het enkel vers, waar hij van de poëzij getuigt : 
Sy sproot uit synen geest, om syne groôtheyt te eeren, 
is meer waard dan gantsch die alexandrijnsehe of mythologische 
bundel. De maatschappijen, die zich in ’t strijdperk hadden aan- 
geboden, waren: Ninove, bekroond; Antwerpen, Lier, Mcche- 
len, Aelst, Rousselaer, Ypre, LelFinglie, Nieupoort, Dixmude, 
