( 28 ) 
kiuistwaar aan de dorpskameristen : want hier en daar, op veraf- 
gelegene dorpen, waren er heelbloedsche rederijkers te vinden; 
zoo dat nu Cammaert zelf bij de franschen te markt ging. 
Lang voôr Frankrijk zich van Brussel geweldigerhand mees- 
ter maakte, was de factorsliteratuur aldaar recds door den fran- 
schen invlocd afgeschaft. Ofsehoon het nieuwe tooneelfabrikaat 
al te duidclijk zijnen oorsprong verraadde, werd nu eerst die 
pseudo-vlaamsche schouwburg door de zoogezegde beschaafde 
groote wereld toegejuieht en aangewakkcrd. Waren de maat- 
schappijen de Wijngaard , ’t Rijne Kniis , de Leliehloem en de 
Olijftak arm aan kunstedele leden, zij waren ten minste rijk 
in stamelende hoofdmannen. Ook de Materbloem ging het wel. 
Onder andcren, had de Wijngaard tôt prins der kamer ’s lands 
gouverneur-generaal, Karel van Loreinen, tôt eerevoorzitter den 
graaf van Àremati, tôt voorzitter den prins van Berghes, gouver- 
neur van Brussel. De goede prins Karel vermoedde niets ergs in 
die onvaderlandsche kunstoefeningen, en bîeef dieu burgertoo- 
neelisten, mannen en vrouwen, bijzonder genegen. Hier stak bij 
den hoofdtooneclist van den Wijngaard , voor eenig fransch com- 
pliment, een goudbeursjen in de hand, of zond, van uit zijne 
logie, eenen roi louisen aan de Leliebloem. Hij ging liierin juist 
te werk gelijk Lodewijk XV die, tijdens zijn verblijf te Brussel, 
de vertooning van Esther, door den Wijdgaard op den grooten 
schouwburg gegeven, bijwoonde, en zekeren Remer us de Leeuiv, 
die daarbij de roi van Assuerus had vervuld, in zijne logie ontbood, 
hem vriendelijk onthaalde, en eene beurs goud schonk. Dit genoc- 
gen van den franschen vorst wijst duidelijk gcnoeg aan dat de 
Esther in den tckst werd gespeeld 1 . 
Onder Karel van Loreinen stond de fransche schouwburg be- 
stendig ter beschikking der verfranschte Brabanderen. Vruchte- 
loos had de prins de verwarde zaken des franschen schouwburgs 
hersteîd : deze vielen lager dan ooit. Zeker Heintjen Mees , een 
handig tooneclist, besloot daarin bij voorraad te voorzien : hij 
sloeg eene tent op, waar men wekclijks drie vertooningen in ’t 
1 Zie Mengelwerken van den Wijngaard , Brussel, 1824, bl. 21. 
