bcvcl werd aan deze gegeven, hare vertooningen te staken; doch 
de gentsche burgerij, van ouds manmoedig, trok zieb de zaak 
zoodanig aan, dat dit bevel eerlang werd ingetrokkcn, sebooii niet 
zonder voorwaarde : men zou voortaan teyens in ’t fransch en 
vlaamsch spelen. Men moet bel bekennen, het huis van Bur- 
gondië, met zijn fransch hof, handelde vrijzinniger ton opziehtc 
der kamers van de rederijkers, De eerste vertooning der Fon- 
teine bestond in Schillers Kabaele n Lie (de , en t opéra comique : 
La maison à vendre. 
In de mindcrc steden, en vooral ten platten lande, was de taal- 
en tooneelvervolging door de franscîie onderprefecten regeîmatig 
ingericlit. De onde bloedplakkaten tegen de kamers waren door 
cenvoudigc besluiten yervangen. Ongelukkiglijk had de onbera- 
denheid der anderzins ylaamscli geblevene rederijkers, tôt dien 
tergenden dwang den eersten steen gelcgd , met niet allecn fran- 
sche stukken op te voeren, maar ook vertalingen daervan , alsmede 
van doits elle tooneelspelen : want, even als in Holland, had zieb 
in Vlaanderen bel duitsche tooneel verspreid, ten gevolge y an 
boîlandsebe vertalingen. Kotzebue vooral maakte veel opgang. Die 
overplanting des germaanschen sebouwburgs mocht maar balf 
uitbecmscb beeten, en bood wel cens eene soort van tegengif aan 
de landverbasterende strckking des parijsschen sebouwburgs. 
Weldra riep Gent de îiulp der boîlandsebe tooneelisten in, om bet 
voorname kunstvcreischte cener zuivere nederduitsebe uitspraak 
te kunnen aanwinnen. 
Op bet voetspoor der tooneelstrijden , hadden de dicbtkampen 
cen nieuw levcn hernomen : ook min beduidende plaatsen van 
Vlaanderen gelukten er in de liefde voor de taal, te midden der 
fransebe taalmiskenning, te bandbaven. Wacken, dat reeds op 
het gentsche tooneel in 1805 zoo schitterend had uitgeblonkcn , 
ricbtte, bet volgende jaar, eenen dichtstrijd in op « ’s menseb- 
doms val en verlossing. » De jonge Léo D'Hulster trof daarbij aan 
eene zijncr waardige mededingster in de gemoedelijke diebteres, 
de blinde Petronella Moens. Onze kamers bereidden aldus uit de 
verte de innige toenadering der cens vercenigde zeventien pro- 
vinciën. De onde vrijbeidsvlam begon wcèr te blakeren : de dicli- 
Tome XI. 3 
