( 37 ) 
staatstorm niet is vernield. Zoo JÏHulsler en Willems door rede- 
rijkers, lang voor 1850, werden aangewakkerd, reikten deze 
Ledeganck bijna onmiddelijk voor de belgische omwenteling de 
hand toc; en in België, zoo aïs in andere landen, waren de dich- 
ters de voorloopers der nederlandsche prozaschrijvers. 
Wij hervatten tliands de geschiedenis der hollandsclie kamers 
uit vroegeren tijd, welke wij, om die der vlaamsehe rederijkers 
afzonderlijk door te zetten, te midden der nederlandsche onlusten 
liebben gestaakt. 
§7. — De hollandsclie Kamers in de tweede helft der zestiende, 
en in de zeventiende eeuw. 
De eîlendige tijd naderdc waarop ook de hollandsclie rederij- 
kers den haat, door Alva tegen de kamers opgevat, met den 
gloeiëndsten wrevel zonden beantwoorden. In die eeuw van vete 
en strijd tegen Spanje, was Holland ten prooi aan allerlei volks- 
woelingen en driften : de worstelende spanning duurde voort, 
en dit rampzalige volk was er nog verre van af, al datgene te 
zijn wat een vrij volk kan worden. Zeker moest die opbruising 
der kameren, haar, als kunstminnende gezelsehappen, ecne wijl 
bijzonder noodlottig zijn. In dit ruwe tijdstip viel cr aan kunst- 
beschaving weinig te denken; doch niet aile kamers vielen zoo 
laag, dat zij de zending die op de kunst drukt, vergaten en ver- 
guisden. Ergerlijke, zedelooze kluchten tegen de Kerk ontsloten 
vrij algemccn den werkkring der hollandsclie kamers in ? t begin 
van de tweede helft der zestiende eeuw; maar toen de vrijheid 
van ’t geweten was bevochten , werd menig schouwburg van 
dat verderf gezuiverd. Beide politieke partijen die te lang haar 
streven door buitensporigheden liadden bevlekt, schenen, ten 
minste in Amsterdam, op ’t grondgebied der kunst verzoend , om 
zich hare nederlandsche waarde te herinneren. Men zag zelfs 
in 1598 den stillen katholieken Spieghel zich vereenigen met den 
driftigen hervormer Coornhert , om de hand te; leenen aan de 
viering van 't zegepralende Amsterdam, gelijk zij reeds vroeger, 
