( *3 ) 
§ 8. ■ — De hollandsche Kamers in de achttiende eeuw. 
De aloude gewoonte dicr kamers van beschrijvingen ten prijs- 
kampe voor hare liefhebberijgenooten te doen, werd het langst 
van al in de dorpen onderhouden : verbetering in den kunstvorm 
en in de strekking kwam er niet bij. De ware beschaving, de 
zedelijke zending der kunst bleef liun onbekend. Schoon dan ook 
de opgehangene prijsvragen nog immer in de achttiende eeuw 
mcestal uit de H. Schrift werden geput, was bet gedrag dier bij- 
belvaste dorpelingen ailes behalven sticbtend : het was vooral 
bij hunne vertooningen , zeer buitensporig. Dit deed in 1721 de 
Staten van Holland besluiten aan de kamers den genadesîag toc 
te brcngen : en werd haar nu ten strengste verboden, op zon- en 
feestdagcn langs de straten en wegen met trommels, vaandels en 
zotskappen, om te rijden. Het was dus met de prijskampen voor 
den rhetorisijn- werkman gedaan. 
Buiten het wan gedrag der kameristen, heeft waarschijnlijk 
eene andere reden hunnen val en verguizing veroorzaekt. Het 
strenge, wcl cens overstrenge, kunstprotestantisch kan zijneweinig 
dichterîijke voorschriften , zijne weinig phantaslieke regelen naar 
de schriftuurlijke spelen niet schikken en plooien : het inoest dus 
ongenegen zijn voor die onde uiterlijk katholieke optochtcn der 
rcderijkers, die, cens met de processiën geboren, er cen zweem 
van hadden behouden. 
Het is mogelijk dat Pool, in 1689 geboren, van de i-gelijkc 
sehacrsgewordenc optochten nog ooggetuigc zij geweest : immers 
zonden zijne oiulcrs hem al vroeg naar het straksgemeîde Schip- 
luiden, cen dorp niet verre van zijne wooning geîegen, dat eene 
kamer bezat. 
De kamers waren, in de laatste tijden haars bestaans, zoo diep 
in de algemeene achting gedaald, dat de herbergiers op de ge- 
dachte kwamen haar tôt Meceenen te verstrekken : zij besïoten, 
ter verhooging des rhetorikalen zangbergs, in hunne bierwinkels 
prijskampen uit te schrijven. De rcderijkers der dorpen îieten 
