( 47 ) 
ïiomerus zeer gebrekkig, doch bootste « in de meuw fransche 
wijs » de herderszangen en landgedichten beter na. Men liad dus 
verre de naïeve taal van Maerlant nog weinig beproefd op een 
verbevener toon te stemmen. 
4. Krachtens den gemeîden regel, dat allé poëtiscîie schoon- 
lieid in den vorni was opgesioten, hielden de kameristen zicb niet 
veel met de proza bezig. în de zestiende eeuw kwam men echter 
op de gcdachte om rhetorijkelijk, d. i. doorzuld met refereinen, 
onde romans in proza te stellen. Die gcdaantcverwisseling paste 
men toc aan bet roman de Kinder en van Limburch : een paar ka- 
pittels der omwerking zijn decls in rijm, en de heelbloedsche 
rederijker steekt daarbij door. 
5. Taal en kunst vervielen in de kamers noodwendig te samen , 
ni t boofde van ’t bij haar heerscbende, van de Franschen overge- 
nomen begrip , dat gekunsteldheid en kunst een en zelfde zaak 
uitmaakten, ten minste dat bel overwinnen van kunstmoeielijk- 
lieden als cene voorname kunstverdienste mocht gelden. 
Van daar al die vreemde vormen bij de fransche en vlaamsche 
rederijkers; van daar dat zij zoo bitter weinig voor ’t bart sclire- 
ven; van daar dat zij bet zinnebceldige , even moeielijk samen 
te stellen aïs te begrijpcn, boven ’t natuurlijke, eenvoudige, tref- 
fendc stellen ; van daar eindelijk hunne sellier onoptelbare kuns- 
grepen. 
Het is zeker dat de rederijkers zich menigmaal aan den goeden 
smaak willens en wetens bezondigd en, onverstandiglijk, geduldig 
rijmwerk in plaats van geest, vernuft en dichterlijke uitboeze- 
ming gestcld hebben ; doeb even zeker is bet dat velcn lninner 
niet bloot uit onkunde zondigden, bij ’tuitkramen bunner aardig- 
beden, daar zij inderdaad geleerde, klassiek gcleerde mannen 
waren. Deze nu werden door bet voorbeeld der ongeletterdc 
menigte medegesleept , zoo als dit, onder meer anderen , bet 
geval was met Spicghcl, van wicn men nog een rétrogradé ol‘ 
kreeftvers kent. 
Even als reeds de kunstgezellen den Bijbel, die hoofdbron van 
goddelijke poezij, naar hunne eigene kunstbegrippen hadden ge- 
pîooid, bogen en verwrongcn zij de taal, die poëtische invlocd 
