( 4‘S ) 
van cik.cn mcnschcnboezeni , naar iiun eigcn scboonbeidsbegrip 
dat men over de knnstgrcpen als over de bastertwoorden had. 
Men liield beidc voor sicraden der poëzij. 
îïet rijm vooral, dat destijds de versmaat overbcerscbte, trok 
naar zieb, als factuur, Imnne bijzondere aandacbt. Zoo badden 
zij onder anderen den Echo, dieu onze geleerde rijmwetgever 
Casteleyn niet kendc, die ongelukkig aan den bevaîiigen Pool 
nict onbekend is gebleven, en dien zeifs de geleerde Rodenburg, 
cen der vervelende treurspeldicbters in den beginne der zeven- 
tiende eeuw, niet aarzelde in zijnen keizer Otto den derden le 
vlecbten. 
Wij stappen over ’t Intricaet en anderc kunstmoeielijkbeden 
benen , om iets over bel Rondeel aan te stippen, dat men in Hou - 
waerts spclcn van sinne vindt. llet ondste voorbeeld, ons daar van 
bekend, dagteekent van bet midden der vijftiende eeuw, en komt 
voor in eene der onuilgegevene mvsteriën op die blidschap van 
Maria (y. 155). Men zal bet hier zeker met genoegen aantreffen. 
Hetiseen dialoog tusschen Maria en den geliefdsten apostei baars 
Zoons. 
JA N. 
Nu, gawy met anderen voort in minnen , 
Tôt ( toi dat) Gode gelieft, dat lii ons haie! 
MARIA. 
Sijn heilige gracie laet lii ons kinnen, 
Gawy met anderen voort in minnen ! 
JAN. 
Sijn godheit. doe ons genade gewinnen , 
Dat wi ontvlien der helscher quale. 
MARIA. 
Nu , gawy met anderen voort in minnen , 
Tôt Gode gelieft dat hi ons haie 
Lut desen ellendigen eerdschen dale. 
