( 52 ) 
luigt dat de Kanicrs op den weg waren om de taal te beschaven, 
loen Alva dit opzet verijdelde : ook bescbomvt bij den tijd dier 
vaderlandsche beroerten « aïs cene deur door dewelke eene bals- 
» starrige, en bijna onverwinneîijke verwarring in de rcgelcn 
» der taal is binnengeslopen » ; terwijl liij er bijvoegt : « Voor die 
» reden lioud ik bet landjuweel van 1 561 voor het laatste dier 
» boeken, die ik met den naam van ouden noem, te weten zulke 
5- ouden , wclker getuigenis bij mij kracht en klem heeft. » 
Ware die ijsselijke spanning aller geestvermogens in de Neder- 
landen niet tôt stand gekomen , de rederijker hadde ongetwijfeld 
veel, ten beste voor taal- en lettcrkunde, beproefd. Dit wordt 
bevestigd uit hetgene de oud Àmsterdamsche kamer later poogde 
en goeddcels, in den zin des tijds, verricbttede , toën er verande- 
ring in Noordnederîand gekomen was; toen de taal er niet werd 
vervolgd of geminacbt,, en aldaar de woestc vervolging van 't ge- 
loof, even als de koortsige hervormingszucht, wat tôt bedaren 
was gebracbt. 
Huidekopers zaad is op geen dorren steen gevallen. Vlaande- 
ren en Holland zijn in onzen tijd hem op bet spoor gcvolgd, en 
vrij verder gegaan dan die taalkundige recensent van Vondels 
laatste diehtwerk. Die middcleeuwsclic schrijvers en rijmsckrij- 
vers worden beoefend. De innige taalkennis heeft er oneindig bij 
gewonnen; bet ccbtc gebruik der woorden , en wat dics meer zij , 
heeft den waren rijkdom der taal in een helder licht gesteld, en 
zal dienen om de steeds opschietende barbarismen uit te roeien. 
Enkele vlaamschc schrijvers wilîen verder gaan : zij willen de 
taalvormen, die grootendeels door spaanschen dwangen fransche 
nabootzing verloopen zijn, berstellen; zoo dat, ook aen dien kant, 
onze taal weinig of niets aen de duitsche zal te benijden hebben. 
De tijd zal tusschen ken en bunne tegenstrevers uitspraak doen. 
Ovcr de bastertwoorden heeft l'ü sedert lang recbt gedaan, 
gaan wij tôt deze over. 
Men heeft betindringen en voortkankeren derzelve in ons land 
nagenoeg uitsîuitend den burgondisehen huize te last gelegd; 
dock de bres daartoe was lang te voren reeds open. Het is meest 
de rijmklank die er de oorzaak van is geweest; — de rijmklank, 
