( 34 ) 
selijk, wat van dieu roemrijken, doch wel cens onberaden taal- 
sehuimer wordt gezegd. 
Vlaanderen , waaruit vooral de stelselmatige taalverbastering 
was voortgevlocid, blecf bij zoo veel loffelijke poogingen der 
hollandscbe hoofdstad niet gants ten acbter. De pas herstelde 
kamer van den Olijftak , binnen Antwerpen, wilde aan de taalzui- 
vering het h are, in 161 6, toebrcngen, en zcker mocbt dit kwaad 
vooral hêerschcn in de vlaamsebc hoofdstad des handels, waarde 
talen van zoo veel verscbiHende natien in zwang waren. 
§ 5. — Versbouw. 
1. De maat. — 2. Het Rijm. — 5 Metrische ver zen. — 4. Eerste proef van 
’l Alexandrijnsche vers. 
1. De Nevelingmaat, wat baar boofdbcginsel betreft, stemt met 
onze middeleeuwsche versmaat overeen. Beide berusten op een 
ccht germaanseh knnstbegrip, namclijk op de wondere eigen- 
sebap der noordsclie talen, die de syllaben beklemt, hoofddenk- 
beelden voordragende, en de syllaben neven-denkbeelden voor- 
dragende, al of niet beklemt. 
Dit prosodisch stclsel is het eenvoudigste, het regeimatigste, het 
trelfendste dat er ooit bij eenig volk kan geheerscht hebben. 
De rederijkers zijn er getrouw aan geweest , zoo lang zij bekend 
zijn gebleven metinnige dichterlijkheid en de rhytmischeharmonij 
der taal. 
2. Ten allen tijde was het rijm een lioofdelement der kunste 
van Rhetoriea. Geen wonder dus, dat ook het weven van kunstig 
spinrag (gelijk de Relrograden, Echoos , enz.) voor meesterwerk 
wcrd geaclit , en dat het bijwijîen kunstoverheerschend élément 
is geworden, zoo dat de basterlwoorden tôt rijmen werden inge- 
roepen door pennen, in de rijmkunst anders bijzonder ervaren , 
bij voorbeeld door Anna Byns. 
Ook de voorliefde voor ’t rijm was een erfdeel der Franschen , bij 
welken de Trouvères en Troubadours reeds zeer aardig met de 
monorimes wisten te spelen , die mon in den Bybel van Maerlant 
