( 5S ) 
philosophisch de eerste zijn, zoo los en laf mythologisch zijn de 
anderen. Het lied, dat den hoogsten prijs wegdroeg, schetst 
droomsgewijze het mingeval van Mars en Venus, en steekt, even 
als menig ander liedeken, bij al die stoïcijnsche refereinen sterk 
genoeg af. Zoo als het in menigen prijskamp van poëzij gebeurt, 
bekwam een der beste liederen van een antwerpschen Violier (Le- 
vende sterf ik) niet eens een der drie uitgeloofde prijzen. 
In wat later tijd ziet het er niet beter uit in Vlaanderen : wij 
weten niet of Lamberlus Vossius , van Brugge, een rederijker 
was. Hij schreef een spel van sinne voor eene kamer zijner stad, 
onder den titel van Hemelsprake van den brugschen //. Bloedt 
dag. Dit stuk was zeker bestemd om na de processie van ’t heilig 
Bloed opgevoerd te worden. Wij hooren den lyrischen toon weêr- 
klinken in den wapenkreet, die er aangeheven wordt. Holland 
zingt daarin : 
Allarem ! allarem! ’t is over den tijd , 
Soldaten, dat gij te beene zijt. 
Den winter is deure! den somer komt aen. 
De trommelen roeren , trompetten slaen : 
Op, op dan Oranje , 
Tôt spijte van Spanje! 
Gaet Ylaendren aen boort , 
YVy zullen’t verwoesten met brant en moort , 
Zoo ’t niet en wil hooren naer goet accoort. 
Waarop Vlaanderen antwoordt : 
Allarm! allarm! past op u gheweir. 
Dat stoeffen , dat boeffen en doet mÿ gheen deir. 
Al dreygh je my seer, noch en ben ik niet doot ; 
I>k hebbe noch cruyt, en ick hebbe noch loot. 
Den Heere zal Spanje , 
In spijt van Oranje , 
Doen allen bij-standt, 
En gheven ’t getrouwe Vlaenderen-landt, 
Op aile de ketters d’overhant. 
Doch in eenen gants anderen trant dan de vlaamsche rhetori- 
