( «5 ) 
Vloeckencle den droom vau lorlune crauck, 
Want hier ic met wanen snaehts doorvlogen « was, 
En ’s morgens vandic dat ai ghelogen was. » 
Uct stukjen tegen den pans behoort lot de refereinen in ’t sotte . 
In vele dier stukjens zijn vinding en gcest : zij vallen niet in het 
eeuwig moraliserende, noch in het overdreven verfijnde, gelijk 
over ’t algemeen in ’t wijse en ’t amoureuse ; doch ook sommige 
dier malle stukjens zondigen tegen het betamelijke, dieu eersten 
regel der kunst, zij bevatten onkiesche yertellingen , welecns Boc- 
caccio ontleend. 
2. Eveil als de Satyre allerlei onderwerpen behandelt, neemt 
ze aile vormen aan, het zij dan episch , lyrisch of dramatisch. Bij 
de redcrijkcrs is zij meestal ironisch, of fantastisch ingekleed; 
vcelal kwam zij als referein voor, zoo wij zagen; ook wel eens als 
lied, als samenspraak, als vcrmaning, enz. ja, zelfs aïs sermoen. 
In de zcstiende eeuw doct zich, op het grondgcbied der neder- 
landsche satyre, ccn vreerad verschijnsel op : de vcrontwaardi* 
ging, die van ouds voor eene muse doorging, maakte ellendige 
rijmelaars tôt vinnige gelegenheidsdichters. Zoo bevindt zich on- 
derde rijmelaars van dien tijd Colombamts Vrancx, ccn abt vau 
S-Picters bij Gcnt, een man,dien de vreemdsoortigste poëtisterij 
tôt den bclacheîijksten onzin in rijm en proza deed dalcn. Legt 
nu die man den abts-staf neder om den roskam op te nemen, en 
zijn vcrwocst Jérusalem op Luther of Calvyn te wreken , hij 
wordt een vindingrijk hekeldichter, bij wordt een poëtiscli sehil- 
derende Breughel , en maalt ’s Duvels hennis af in een bijtenden 
stijl. De onuitpulbare phantazij bezielde aldus ongetwijfeld een 
aantal kameristen voor of tegen de Geuzen die verschillende vor- 
men aanwendden. Yelen dier sîukken komen voor in Blommaerts 
Politieke gedichten der zestiende eeuw. 
Zoo staat aîdaar eene Procjnosticalie van het ellendig jaar 1578, 
dat eigenlijk eene zijdelingsche vredevermaning is 1 . De Beschrij- 
vinge van een waerachlig gens, door L. Heyndrycx 2 is eene soort 
« Bl. 171-175. 
2 II). 311. 
Tome XI. 
o 
