( Si ) 
een kuiulig tooneelspeler, en schreef treurspelen en burger-dra- 
mata op rijin. II ij wist zijn onderwerp goed te sehikken, le leiden, 
te ontwikkelen; docli het haperde hem, even ois de meesten 
zijner tijdgenooten , aan beknoptheid in de voordracht, en iiij 
miste die ailes verlevendigende uitstorting des dichters, van diepe 
laal- en versbouwkennis onafsclieidbaar. 
§ 4. — Tafelspel. — Wagenspel. 
1° Het woord Tafelspel stond aan dat van Wagenspel tegen- 
ovcr : het eerste spel duiddc ecn vast tooneel aan, het tweede 
een rijdend tooneel. 
Ilct tafelspel werd dcrhalve ook somlijds staend-spel of ehate- 
ment geheeten. Het bestond aanvankelijk ni t twee personagiën : 
mon ziet zc nog te dien getalle voorkomen in het tafelspelken 
om up (1er Dry-Coninghen avond te spelcn l * . Later werden zij 
■v 
door drie , vier reizende persoonen , op de eerste tafel de bcste 
uitgevoerd. Die spelers geleken dus eenigzins meer aan zwervende 
sprekers dan aan kamergezellen. 
Even als het wagenspel had het tafelspel geen bepaald karak- 
ter : het was geestelijk of wereldiijk, volgens de tafel of den 
diseh, waarop of waarover men ? t opvoerde. Ook vindt men in de 
keure der kainer van Veurnc, opgegeven in 1550, een artikel dat 
luidt : « Wanneer een priester zijn eerste misse zinget, oft bru- 
» degom trouwet van dezer kameren, wil hij een batement op 
» zijn feest ghespeelt hebben. hij zal len daghe zijner feesten 
» den ghesellen scenken een seotel spijzen en een stoop wijns 4 . » 
Men speelde, gelvk wij zeiden, zoo wel geestelijke als we- 
reldlijke wagenspelen. Wij kennen maar een enkel stuk van die 
soort, en het is van geestelijken aart. Ilet komt voor in de 
Schoone historié van Mariken van Nymwegen, die meer dan seven 
jaren met den dayvel woonde en verkeercle. De personagiën zijn 
1 Willems, BeUj. Mus. 
3 Kops. 
