( 85 ) 
Christ us en zijne Moeder, die haren Zoon , vertoornd op het 
menschdom, tracht te verbidden. Dit spel , zoo die schoone his - 
torié getuigt, maakte Emmeken , ’t vroegere Marieken, het harlc 
geheel week. De dialoog is werkelijk pathetiek. 
Het reglement d er B alsembloeme van Gouda, had mede « een 
ghecstelic wagenspeî » ingericht , dat na de kerkolïiciën « gevierd 
werd,om daarbij het vole te brenghen tôt goede devotien. » Ook 
te Middelburg werden door het Bloemeken J esse dergelijke god- 
vrucbtigc kunstoefeningen onderbouden h 
fïet wagenspeî was in de kaart des praelitigen antwerpsehen 
landjiiwcels van 156! niet vergeten : een artikel derzelve zag op 
wagens die bij de intrede den stoet versierden, en zinnebeeldig 
vertoonden : Hoe men uut jonsten zal versamen en vriendelic 
scheiden, en dit weî naar aanleiding der prijsuitlovende kamer. 
Wij vinden sporen van dergelijke spelen tôt in den beginne 
der zeventiende eemv : althans de rederijkers van Dendermonde 
brachten, aangemoedigd door ’t magistraat, het liunne toc ten 
openbaren vermake gedurende de vastenavonddagen. Des voor- 
middags speelden zij, naar oud gebruik , op wagens, en des 
namiddags speelden zij kluchten op een theater 1 2 . 
WERELDLIJKE SPELEN. 
§ \ . — De Klncht. 
Het stichtelijk draina, bet mysteriespel , had eerst den tem~ 
pel, en vervolgens het kerkhof voor de straat verlaten : niet zij n 
godsdienstig, maar zij n kerk-offîciël karakter had het afgelegd. 
Doch het tooneel der leekengezellen was niet langer uitsluitend 
met de zending belast van de geloovigen door het voorstellen van 
bijbelsche verhalen te onderwijzen, tôt godsvruebt op te leiden , 
tôt geloof te wekken : zijn werkkring was thands, zoo niet wc- 
reldsch geworden, dan toch bijna onbepaaldelijk uitgebreid. Zij 
1 Lambrechtsen. 
2 Lindanus , De Teneraemonda , Ardw. 1 612 , bl. 101 , in-4°. 
