( 92 ) 
't komicsch clément en mon plaktet, als op zicli zelf staandc, het 
hoogere gestemd drama aan. Bij Bredero had die wanvoegelijkheid 
reeds bestaan in zijne allenzins ongelukkige drama ta. Ook bij de 
vlaamsche rederijkers dienden klucbten tôt intermezzos der alge- 
speelde bedrijven van den Horace , Corneille nagestammeld , en 
dit moest nu eene tragi-commedie heeten. 
Omtrent bet einde der aclittiende ecuw nam het burgerdrama 
Wj de kameristen in VJaanderen eenen anderen vorm aan; men 
bootste bet duitsebe tooneel bierin na, en daar de hoogduitscbe en 
nederduitsche zeden van ecn en zelfden oorspronkclijken volkstam 
getuigen, mogt die navolging aïs niet gantscb uit den vreemde 
eenen lialven voortgang heeten*. Hofman van Kortrijk maakte zich 
ook in dit vak gunstig bekend. 
g 5. — Mnziek- en Zangspelen. 
Tocn, in den aanvang der Lwaalfde eeuw, bet geestelijk tooneel, 
met een oorspronkelijken geest in minder onvolmaakte vormen, 
gantscb Europa door versebeen, kon bet geen psalmengezang of 
kerkmuziek nvissen, dewijl deze een als noodzakelijk geworden 
aanhangsel van den cerdienst uitmaakten. De aanteekeningen die 
men bij de latere mysteriën ontmoet, bewijzen dat de kompo- 
nisten geroepen waren om de daarin voorkomende zangen in 
niemv mnziek te stellen. Dit verklaart waarom ten allen tijd de 
rederijkers belang in de beoefening dier kunst stelden. Het regle- 
• ment der gentsche Fonteinisten van 1448, betoudste dat bekend 
is , stelt in zijnen tienden artikel eene boete vast ten laste des lids, 
dat eenige hindernis aan ’s boofdmans voorstel zou toebrengen, 
dat strekt « om eenigerhande te doene bij sanghe, 
» spele oft andersins. » Ook was elk clavecimbelmaker, die lid 
werd van de antwerpsche Violieren, verplicht aan de kamer een 
zijner instrumenten aan le bieden k 
In de mysteriën der zestiende eeuw werd de mnziek ter plaatse 
* Van Ertborn , bl. 21 
