( !H ) 
komst uit dat land gemaakt, op eencii tijd dat de diehter nog in 
levendige betrekking stond met de amsterdamsche kamer. 
Kort daarna zag men îiet eerste stuk van dien aart te Mechelen 
opvoeren, ter gelegenheid des beroemden landjuweels der Peoene 
in 4621. Dit stuk, oneigenlijk treurspel genoemd en in den grond 
eenc lieidcnsche pastorele, was berijmd door Jan Thieullier, lid 
der prijsuitlovende kamer. 
Nog vreemder ziet het er uit met bet herderstuk over Jakobs 
liefde voor Racket, opgcsteld in 1659 door Jan Lamberechts, 
eenen brugschen patriciër, dien wij niet stellig als rederijker op- 
geven. De boksvoet Pan danste daarin een ballet in gezelschap fier 
herderen van Palestina, en onder de oogen des patriarebs en der 
dochteren van Laban. Dit spel won de toejuiching des brugschen 
bisschops Van den Bosch, die er de vertooning van bijwoonde. 
4. In de laatste belft dier eeuw bioeide er te Antwerpen eenc 
nmzikale Àkademie, die zich de belangen van het Opéra komiek 
aantrok. Te redit droeg haar dan ook de beeldhouwer en violier 
Guilielmus Ignatius Kerricx zijn flauw berijmd zangstukjen op 
Het gouvernement van Sancho Pança in 3 t eylant Batavia, een 
onderwerp later voor den hollandschen schouwburg op nieuw 
])ewerkt. 
Wij zagen dat de bruggeling Ne gts de fransche operatjens door 
Nederland trachtte te verspreiden ; ook kwam op ’t einde dier 
eeuw binnen het van ouds zoo yverig Audenaerde een lyrisch too- 
neelgenootschap tôt stand, dat eerst in 1815 verviel. 
Het laat zieb derhalve niet betwijfelen, of de kamers hebben 
op de beoefening des zangs eenen gunstigen invloed uitgeoefend. 
§ 4. — Het bestendige Rederijker stooneel. 
Amsterdam was er in gelukt bij den aanvang der zeventiende 
eeuw uit het vervallen tooneel der kamer in liefde btoeiende , 
Kosters Academie, en uit deze Akademie den amsterdamschen 
schouwburg te zien opwassen. Ook in België was dergelijk be- 
stendig tooneel de gouden droom der Rederijkeren. Wat het 
i 
