( 125 ) 
de inlantsche en de intestine oorloghe gheschiet deur jalousie en - 
de dissentie tusschen de edele en de gouverneurs van den lande 
geduerende de minderjarigheid van den liertog Philips, erfachtig 
grave van Vlaenderen ; zoo dut hy die het land in groote desorde 
gebroclit, alzoo men by den naervolgenden discours vander ma- 
terien, te weten rakende het opstellen van den ghelde bevinden zal. 
Ditstuk, twaalf coupletten lang, loopt over de van ouds beklage- 
lyke oneenigheid der Vlaanderlingen onder elkandei*. Schoon wel 
cens triviaal,sclioon eentoonig in den vorm, is het, allhans in den 
beginne, niet zonder eenige kunstwaarde. In hetzelfde jaar (1490) 
schrcef zekere M. Van Eleyschoot , van Ypren, eenc fantazy over 
dezclfde bron van wanordc in den lande; en wij meenen hem aïs 
rederijker te mogen aanschouwen, ten minste in den vorm is h y 
dit geheel en al. Ilet stuk , zoo hy getnigt, is onder den invloed der 
fantasie geschreven, en zou een dichtjen van sinne mogen lieeten. 
Den ingenieusen componisle verschijnen op eenen naeht vier per- 
sooncn : Labeur, Ghelt, lledene en Elckerlic. « Maar dat zat een 
dezerboven ingrooter macht. » Ilet stukjen ontwikkelt zicli aldus : 
De ter aardc nederzittende werkelijk (Labeur) is nijdig van den 
rijkdom (Ghelt) die te hoog is gezeteld, dan dat hij hem kunne 
bereiken. Zij verwijt hem zijne onbillijke verheiïing, en voor- 
spelt zijnen val. Deze antwoordt vrij hitter. docli wil liaar wel 
de reden zijner verhooging verklaren. Hij schrijft die toe aan de 
eigen-haetdie elk zoekt (Elckerlic) , die zich poogt te versehoonen. 
Eindelijk spreekt de hoogstgezetelde dezer persoonen, met nanie 
de Hede , en traclit lien te samen te doen overeenkomen. 
Die rhetorikale stukjcns, zoo men ziet, zijn niet zonder poli- 
ticke beteekenis, en de vcrbeelding is in het tweede geenzins zoo 
geheel en al dwaas i. 
Ailes bewijst ons, dat de kameristen reeds in de vijl’tiende eeuw 
poliliekelijk iets golden. De vorstcn hadden niet enkel voor hun 
1 De uitgever beider stukken denkt met een Vlaming van Frankrijk, den 
H. Ricourt, lid van het Comité flamand de France , dat zijn bestaan en ontwik- 
keling le danken heeft aan de heeren De Coussemaker en De Backere. Het 
eersle stuk en het tweede komen voor in de Bulletins van dit eomiteit. Duin- 
kerke, 1858. 
