( 127 ) 
ondcr anderen, dat drie dubbel geladene handtressen, op de rcde- 
rijkerskaraer boven de wage, bestemd stonden ora in dcn aanval 
tegen het stadhuis gebruikt te worden, dat men van die kamer kon 
bescbietcn. Misscbicn waren de amsterdamsche rederijkers, of 
eenigen van lien, den herdooperen genegen, omdat hun koning 
Jan Bokelszoon te Leiden redcrijker was geweest. Dit was dus 
meer eenc zaak van persoonlijke genegenbcid, dan van politiekc 
of bepaald godsdicnstige richting van wege eenigen dier manncn , 
die ook by'îatercn tijd de liand badden in de hervorming dcr 
slad. De afloop dczer onderncming was dczc : nadat de herdoo- 
pers lie t stadhuis bcmaeîitigd badden, bracliten zij den nacht 
door met het zingen van psalmcn. Nauwclyks brak de dag aan , 
of de dam werd haast scboon gevaagd van de oproerigen, die 
geveîd werden of gedwongcn naar het stadbuis te wijken : toen 
maakten de burgers zich van de kamer meester, die daar eencn 
kleinen lioop bcrdoopers toi verscbansing verstrekte, die zich 
dapper weerde b 
Scherper afgeteckend is de politico-godsdienstige strekking in 
hunnen tegenstand aan ’s konings bevelen. Niet tegenstaandc 
Philips plakkaat van 26 january 1556 tegen de stoute spelen der 
rederijkers, grocide de stecds vcldwinnende onderzoekingsgeest 
in noord-cn zuid-Brahand dagclijks aan. Iïet was vooral de klucht, 
die aan dit vermogen aantrekkelijkheid hijzette. De geschied- 
schrijver Hooft noemt hunne spelen « eene stichtelijke vermakc- 
» lijkheid , eene soort van zang die, mits de overhcid de mate slaa, 
» van gecn geringe dienst is om de gemoederen der menigte te 
» winnen. » Maar met zijnc gewoone schcrpc vrijzinnigheid van 
de rederijkeren sprekende, voegt hij hij : « Want zijnde de rede- 
» naars uit de wereldt, en t’onzen tijden maar twee manieren over 
» om ’tvolk hij de ooren te leiden, naamenlijck van preekstocî 
» en tooncel : zoo heeft de majistraat geen machtiger middel dan 
» dit, om ’t graauwe een rusthoudende onderdaanigheid in te 
» scherpen, en haare achtbaarheid te handhaven tegens ’t gezagh 
» der geestelijkcn, dewijl ’t beschooren schijnt dat zij dwersdrij- 
1 Wagenaar, Vaderl. Gesch., Y 11 *' deel, bl. 91-99. 
