( Dit) ) 
Jiad ton opzichte van dcn Ülijftak der zellde slad : cenc omstan- 
digheid, die recht geschikl was om ’t vermogen der kamers op 
het volk te verhoogcn, en die zeker uit den invioed dieu zij nitoe- 
fenden geboren was. 
Weinig bateden de voorzorgen weîkc de schrandere Margaretlia 
van Parma genomen had, bij den oorlol' lot den landjmveele der 
Violieren dat, den 5 angnstus 15G1 , werd gevierd. Het was zelfs 
bij dieu beroemden en schitterenden prijskamp, dat peu en woord 
cenen stouteren stand, meer dan ooit, tegen de overlieid durfden 
nemen. Ook deed bet landbestuur, onmiddelijk na ’t feest, al de 
geprente stukken aanslaan, zoo dat er sleelits weinige afdruksels 
aan dien maatregel ontsnapten. De noodlottigc gevolgen welke dit 
landjuweel naderhand voor eenige voorname mannen had, brakcn 
mcde eenige jaren later uit. 
Nergens kon het brandpunt der hervorming gcmakkelijker ont- 
staan en meer te ducliten zijn dan in Antwerpen, uit hoofde des 
liandels die er vreemdelingen van aile gczindheden benen lokle. 
Ook deed de overlieid aldaar nog in het zellde jaar eene ongun- 
stig bekende kainer sluiten, die onlangs was ingericht onder den 
naam van Papgulde. 
Kops leert ons dat de kaart der Coren-Bloem van Hrussel, 
op liaar jaarlijksch bijzonder pinksterfeest, in 1562, buiten een 
liedeken, lot referein de vraag voorstelde : « Wat de ianden zou 
houden in ruste? » De opperste prijs werd door bet gezelschap 
van Lier, Uutjonstén versaemt , weggedragen. Dit bekwam cch- 
ter van het magistraat geen octroy als kamer, en wel op verzoek 
der andere kamers van Lier, of misschien wegens zij ne polilieke 
gevoclens, te Brussel voorgedragen. 
Prins Willem van Oranje sloot zich, als burggraaf van Antwer- 
pen, byde Violieren aan, wier katholiciteit ons niet verdacht voor- 
komt. Zeker toen de prins van Oranje mcde prins der Violieren 
werd, aanvaardden die politicken dezen titel niet zonder goede 
redenen : en hoe Alva over de hoofdmannen dier kamer dacht, 
zien wij straks. 
Het spreckt van zelf, dat een aantal edellicden en regerings- 
lcden van Antwerpen zich mcde, eershalven, onder de Violieren 
Tome XI. 1) 
