( 132 ) 
tende kunst- en kamergezellen eenige liedekens van bel overbe- 
kende Geuzenliedtboeck opgeleverd. 
Rhctorikale pennen, als degenc die het wat onkiesclie liedeken 
maaktc Van den Spanjaerden. « Hoe huer de dochters souden 
ivachten, vau haer spitse baerden » konden immers niel nalaten 
den Geus op te wekken tegen hunne spitse zwaerden { . 
Hoe de kameristen om zijn vertrek in 1573 juichten, is ligt te 
raden; ook sehijnt ons de slotregel van ’t bekende lied op Alvaas 
vertrek cr den rhetorikalen oorsprong van aan te duiden. Ilet 
spreekt van zelf dat zij niet te kort bleven, bij de verbeffing van 
Oranje tôt Brabands ruwaert, om hem blijken hunner voile gene- 
genbeid te geven : vooral de dichter Houwaert , Marnix aanlian- 
geling, was te Brussel zeer werkzaam. Ten volgenden jare werd 
de bîijde inkomst van Matthias, en de benoeming des Zwijgers tôt 
algeineenen stedehouder des aartsbertogs luidruchtig aldaar ge- 
vierd. De brusselsche rederijkers speelden een stuk van Hou- 
waert , en wij vermoeden sterk dat b et bekende liedeken op die 
plegtigheid ni t Marnix peu is gevloeid. De kamers van Brussel 
en Gent wedijverden in die omstandigbeid. 
Van lmnnen kant, bleven de Hollandsehe kunstbroeders niet 
achterwege om den prins lmlde toe te brengen : even als te Gent, 
refrainde men ter eere van Oranje, tevens lid der Utrechtsehe 
niemv opgcrichte kamer. Ook drukte zieh de orangistische ge- 
zindheid in de namen der Hollandsehe kamers uit : eene der drie 
kamers van Haarlem, die echter maar omtrent 1592 lot stand 
kwam, heette d Orauje-Lelie, terwijl Breda de Orangislen bezat, 
die, tôt tweemaal toe, door Spanje werden afgezet, en telkens 
door de staten-generaal bersteld. 
Eenigen tijd na men binnen Antwerpcn het landjuweel vol- 
praehtig vierde, bleven de Hollandsehe rederijkers niet stil tegen 
de maatregelen genomen om lien te bedwingen. Zij sehaamden 
niet, zegt Wagenaar, in hunne spclcn van sinne de gebreken der 
1 Willems Liecleren , 1)1. 90 et 95 (waarin men voor Bagelos maris , Beseflos 
manos moetlezen). Ook Le Jeune en Blommaert hebben onze historische lie— 
ren uitgegeven; men kent van Vlotens Nederlandselie gescliiedzangen. Ant- 
werpen, 1852. 
